Toekomst-muziek

Als ze er zelf haar geld op zou moeten zetten, zouden deze artiesten in aanmerking komen. Veelbelovend talent volgens Anouk.

DoorL Eva de Waal
null Beeld Eva Roefs
Beeld Eva Roefs

Esperanza Denswil (31) haar artiestennaam is Pink Oculus

'Een klap in je gezicht. Zo voelde de afwijzing van het Rotterdamse conservatorium. Een ding is me nu duidelijk: ik voelde me toen ook niet goed genoeg. Achteraf is dat bullshit. Ik was wel goed genoeg, maar niet voor het conservatorium. Bij de opleiding tot producent en producer in Rotterdam heb ik geleerd mezelf te produceren. Ik ben namelijk naast vocalist en entertainer ook producer. Op het podium geniet ik nu alleen nog maar. Na afloop denk ik wel na over wat beter had gekund.'

'Mijn kledingstijl is uitbundig. Tijdens Eurosonic Noorderslag zong ik in een zwarte, latex bodysuit met torenhoge hakken eronder. Kinky, vond het publiek. Door het gestroomlijnde pak voelde ik mij een superwoman. Daarom droeg ik het, niet om uitdagend over te komen. Ik style altijd mezelf. Mijn kleding trekt soms evenveel aandacht als mijn muziek.'

'De naam Pink Oculus levert ook reacties op. Mensen willen weten waar die naam vandaan komt. Heel simpel: Pink Oculus was een magiër in het rijk van koning Mansa Moussa in het Mali van de 14de eeuw. Pink Oculus is voor mij de godin van mijn eigen religie.'

'Birds is een van de nummers van mijn nieuwe ep. Ik werd geïnspireerd door merels die op een boomtop in een park van de namiddagzon genoten, terwijl bezoekers in het gras in de schaduw zaten. Met een grote grijns liep ik onder de boom door: zonneschijn of niet, ik ben gelukkig omdat ik muziek maak.'

Suzie Hagens (20) & Hannah Veldhoen (19) vormen de band Lola

Hannah (rechts op de foto): 'Suzie is heel direct, terwijl ik een echte flierefluiter ben. Dat verschil merken wij dagelijks tijdens het schrijven van onze Nederlandstalige muziek. Suzie wil die directheid daarin verwerken. Laat mij maar filosofische metaforen bedenken waarvan mensen niet een-twee-drie de betekenis doorgronden.' Suzie: 'Laatst schreven we een nummer over de nacht met de boodschap dat je moet oppassen dat de nacht je kan verslinden. Hannah bedacht de woorden 'schandalen kunnen het licht niet zien'. Ik dacht meteen: what the fuck Hannah, doe niet zo vaag. Wat mij betreft kunnen teksten niet letterlijk genoeg zijn.' Hannah lacht: 'Uiteindelijk komen we er samen wel uit.'

Suzie: 'Ons eerste optreden was in 2014 in Theater Frascati in Amsterdam. Eigenlijk zou ik daar alleen optreden, maar de klik met Hannah een week eerder bij de vooropleiding van het conservatorium was zo goed, dat ik afscheid nam van mijn solobestaan. De beslissing om na zeven dagen al samen op het podium te gaan staan, was niet de beste. Onze stemmen waren niet genoeg naar elkaar toegegroeid. We zongen best vals. Dat bevestigde mijn broer na afloop: 'Suus, dat was een beetje vals.' Ach, achteraf kunnen we erom lachen.

'Hannah en ik hebben nu beide een tussenjaar dus Lola kon flink groeien. We staan op festivals als Madness en Landjuweel. Het klinkt misschien arrogant, maar we hebben vanaf het eerste moment het gevoel gehad dat wij het gaan maken.' Hannah: 'Nu werk ik nog bij een uitzendbureau. Tijdens mijn eerste werkdag liep ik met een plateau vol glazen in restaurant Westergasterras, toen een collega vroeg: 'Ben jij niet van Lola?' Hopelijk worden we vaker herkend.'

null Beeld Eva Roefs
Beeld Eva Roefs

Wouter Tuinhof (27), Guido Nederstigt (24), Wessel Herblschleb (25), Diwa Meijman (23), Nadine Dekker (21)

& Erik Buschmann (24) vormen de band Darlyn

'Tijdens onze eerste tour in Oostenrijk verbleven we in een vijfsterrenhotel in Lech. Het publiek, dat bestond uit keurige zakenlui - even strak in het pak als Willem-Alexander - ging op onze popmuziek uit hun plaat. Als band hadden we zelfs een artiestenbegeleidster, die ons de hemel in prees: 'You guys are amazing! Like stars.' Zij dacht dat wij wereldberoemd waren en die illusie hielden wij in stand', zegt gitarist Wessel Herbschleb.

Diwa Meijman: 'In werkelijkheid zijn wij beginners, noem ons gerust onbekend. Darlyn bestaat nu twee jaar. Ons hoogtepunt was eind vorig jaar, toen we onze eerste ep Fallow Land uitbrachten in een uitverkochte zaal in Paradiso. Het was weliswaar niet de hoofdzaal, maar dat kon de pret niet drukken.'

Wessel: 'Over de bandnaam hebben we lang nagedacht. Diwa verzon 'Lin', waar al gauw 'Darling' van werd gemaakt. Lekker Amerikaans, dat sluit goed aan op onze muziekstijl. Omdat Darlyn lekker bekt, werd dit onze naam.' 'Wel een lastige hoor', vertelt Diwa. 'Alleen Amerikanen of mensen die goed Engels spreken, zeggen het in een keer goed. Radio-dj's struikelen er ook geregeld over door de klemtoon op 'lyn' te leggen, wat niet hoort.'

Wessel: 'Gelukkig kunnen fans ermee uit de voeten. En die hebben we. Guido, een 50-jarige man uit Best, is onze hardcorefan: hij reageert op al onze Facebookberichten, deelt ze en houdt op zijn eigen pagina onze optredens bij. Omdat we nog beginnend zijn, kun je makkelijk contact met ons maken. Na onze optredens worden we niet bestookt door paparazzifotografen of hordes fans. Nee, we drinken na afloop nog gezellig een biertje met ze.' Diwa: 'En dan hebben we nog een fan van het eerste uur, een 13-jarige jongen. Na een optreden in een klooster in Ottersum stuurt hij mij non-stop berichten.'

Wessel: 'Wakker worden, Diwa. Die jongen is gewoon tot over z'n oren verliefd op jou.'

null Beeld Eva Roefs
Beeld Eva Roefs

Cato van Dijck (28) zangeres van My Baby

''Wat? Ben jij het echt? Dé Cato?' Zo gaat het elke keer als mensen in mijn vrije tijd erachter komen dat ik de zangeres van de band My Baby ben. Ik heb zelfs een keer meegemaakt dat iemand zei: 'Hee, jij hebt hetzelfde topje aan als de zangeres van My Baby!' Blijkbaar ben ik in het dagelijks leven niet erg uitgesproken, maar 's nachts verander ik in een podiumbeest. In de spotlights geef ik mezelf honderd procent, terwijl ik anders allang als een angstig haasje was weggerend. Dat is even wennen voor fans, maar mij bevalt het wel op deze manier incognito te blijven. Wereldwijd touren is al hectisch genoeg.

Mensen vragen ook vaak hoe het is om met je broer in een band te zitten. Ik weet niet beter. Als 11-jarige zat ik met mijn broer, twee zussen en vader in de Van Dijck Band. Zo kneuterig als het klinkt, was het ook. Tijdens vakanties in Italië deden we straatoptredens. Als jongste van het gezin schreeuwde ik boven iedereen uit. Mijn moeder keek toe, terwijl mijn vader al spelend de boel bijeenhield, net als Joseph Jackson bij The Jackson Five. Op een gegeven moment vond ik het niet stoer om met je vader in dezelfde band te zitten en stapte ik eruit. De wijde wereld in.

Iedereen moet zijn eigen stem ontdekken en ik had mijn stem al voor het conservatorium ontdekt. Toch ging ik erheen omdat ik zangeres wilde worden. Een logische stap, dacht ik. Maar wanneer bén je daadwerkelijk zangeres?

Ik zat er niet op mijn plek, was te eigenwijs en ik nam mijn zanglessen met een korreltje zout. Zingen is persoonlijk, dat moet uit je hart komen en kan je niet worden aangeleerd. Gitaristen kunnen akkoorden leren: 'Die vinger hier, die ander daar en tokkelen maar.' Zo gaat dat bij zang niet.

'Ik treed nu met My Baby overal op: van Italië tot Nieuw-Zeeland. Vorig jaar was het met tweehonderd optredens extreem. Toen ik dat had overleefd, heb ik mezelf beloond met een nieuwe gitaar: een Guyatone LG 50, een Japans model uit de jaren vijftig. Gekocht voor 700 euro. De vraag wanneer je echt zangeres bent, heb ik inmiddels beantwoord: als je ervan kunt leven. En dat kan ik inmiddels.'

Horen hoe ze klinken? Ga naar volkskrant.nl/kijkverder

null Beeld Eva Roefs
Beeld Eva Roefs
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden