'Timmermans, niet meteen over schoolfruit beginnen'

Daar sta je dan: eurocommissaris 'betere regelgeving' op je eerste werkdag. Je weet dat je een gezegend mens bent, nu je de dorpspolitiek aan het Binnenhof mag verlaten, eindelijk, na jarenlang elke avond voor het slapengaan zes weesgegroetjes doen in de hoop op een nette buitenlandse betrekking.

Waarmee te beginnen? De door de Europese Unie gesubsidieerde schoolappels en -peren dan maar? Vroeger, toen je nog als minister ten strijde trok tegen dat wat je van Mark Rutte 'Brusselse bemoeizucht' moest noemen, stond het uitdelen van gratis fruit op basisscholen als speerpunt op jouw befaamde minder-minder-minder-lijstje. Terecht. Die appels en tomaten vormen een walgelijke vorm van EU-propaganda, gericht op de kwetsbaarste en onschuldigste groep in de samenleving.

Uit onderzoek blijkt dat kinderen die een tijdlang elke woensdag als tussendoortje van EU-wege een stuk komkommer of een snoeptomaatje krijgen uitgereikt, geregeld betrapt worden op het neuriën van het Ode an die Freude en het haken van blauwe loomarmbandjes met gele sterren. In hun ogen glinstert iets dat je vroeger ook wel zag glinsteren bij mensen die een poster van Che Guevara aan de muur hadden hangen.

Maar inmiddels is er een verschil van inzicht met Vladimir Poetin, ten gevolge waarvan de Nederlandse boer in grote, subsidiabele nood is gekomen, althans dat zegt de boer zelf, een nood die landgenoot Annie Schreijer-Pierik, europarlementariër voor het CDA, onlangs hartstochtelijk deed pleiten voor het op zo groot mogelijke schaal verstrekken van gratis appels, peren en melk op school.

Die Schreijer moet je niet onderschatten, sowieso moet je dat Europees Parlement te vriend zien te houden. Je moet er nog langs voor goedkeuring, en die lui krijgen steeds meer praatjes. Af en toe weten ze zo veel herrie te trappen rond een aspirant-eurocommissaris, dat de kandiderende lidstaat geen andere keus ziet dan een ander sturen.

Los daarvan: meteen over schoolfruit beginnen, staat zo slordig. Alsof je het lobbyschoothondje van Den Haag bent. Terwijl je zelf niet zo lang geleden in een opiniestuk in The Financial Times betoogde dat de Europese Commissie af moet van die dommige fixatie op één commissaris per lidstaat. Want daardoor hangt niet alleen - al dan niet terecht - de zweem van verstrengeling met het lidstaatbelang rond de Commissie, het leidt ook tot nodeloze dadendrang omdat al die eurocommissarissen wat omhanden moeten hebben.

Dat is geen baanbrekend inzicht - veel normale mensen vinden dat de Commissie kleiner moet, teneinde onafhankelijker, slagvaardiger en machtiger te zijn. Het was zelfs afgesproken, in een Europees verdrag, ooit, maar omdat elke regeringsleider - Mark Rutte incluis - meende dat vooral de buurman diens eurocommissaris moest inleveren, bleef het bij een afspraak voor later.

En nu zit je daar, als A-commissaris. Een eerste stap naar die ideale Commissie uit jouw opiniestuk. Al mag je dat niet hardop zeggen, want dan worden de Duitsers boos, met hun B-post 'Digitale Economie & Samenleving'. Toen Neelie Kroes iets digitaals in Europa deed heette dat in Den Haag nog een belangrijke positie. Nu hebben jij en Jeroen de Duitsers keihard uitgelachen.

Kordaat neem je je eerste besluit: die appeltoestand kan wachten. En als Mark ernaar informeert, zeg je: 'Ik wilde aanschuiven toen het landbouwcluster erover ging vergaderen, maar het zaaltje was te klein.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden