Tikkertje

Vanaf de bushalte naar de sporthal is een kleine kilometer lopen over een kaarsrecht, verlaten fietspad langs een vierbaansweg. De jonge boompjes langs de kant, die er ook niks aan kunnen doen dat ze hier moeten opgroeien, staan roerloos in de zondagochtendnevel....

De sporthal ligt voorbij het Militair Hospitaal en een laboratorium. Voor de ingang staat een groepje mensen van hun laatste beetje frisse lucht van de dag te genieten. Binnen is de inschrijving, hier appèl geheten, aan de gang. De sporters moeten betalen voor deelname. Het publiek heeft gratis toegang. Op de tribune zit één grijzende man, die er de hele ochtend onbeweeglijk blijft zitten. Zelf loop ik de zaal in, waar het een gezellige rommel is van neergegooide sporttassen, beschermhoezen, jassen en schoenen. Her en der huppelen jonge mensen in strakke witte tenues met witte kniekousen de spieren los.

Aan de overzijde van de hal zit achter een werkbank een magere jongeman met een golvende, blonde paardenstaart, een bril en een vlassig baardje. Hij draagt een verschoten spijkerbroek en een donkerblauw T-shirt. Met behulp van een zakaansteker, een moersleutel, een schroevendraaier en een pincet is hij bezig een elektrisch contact te monteren. Hij spreekt alleen Duits, want hij zit er namens een firma uit Keulen die schermbenodigdheden verhuurt en waar nodig kleine reparaties uitvoert. De schermers die zich bij hem melden kennen de terminologie, want ze maken zich in goed Duits verstaanbaar.

De Utrechtse vereniging Pallos organiseert dit weekend het negende internationale DOM-toernooi. Schermclubs hebben doorgaans klassieke namen, die in de verte doen denken aan vrijkorpsen en weerbaarheid. Op de deelnemerslijst prijken onder meer Hoc Habet, Gascogne, Prometheus, Ter Weer, Scaramouche. Wat echter vooral opvalt is de on-Nederlandse wellevendheid waarmee men met elkaar omgaat.

Voor aanhangers van de civilisatietheorie is aan bestudering van deze sport vermoedelijk wel eer te behalen. Alles is gestileerd. De deelnemers zitten van achteren vast aan een snoer, als katten die door een deftige dame in het park worden uitgelaten. Hun snelle, elegante bewegingen hebben iets pesterig. De scheidrechter roept een beheerst en garde, prêt, allez en er ontspint zich een lichtvoetig spel van dreigen, retireren en terugdreigen. Eén hand is geschoeid, de andere bloot. Razendsnel flonkert de floret in het licht. De gezichten zijn verborgen achter maskers met een vizier van zwart kippengaas. Een enkeling slaakt na een gemaakt touché een vreugdekreet. Het klinkt bijna ongepast. Wat ooit een duel op leven en dood met degen, floret of sabel moet zijn geweest, is nu welbeschouwd een hoogontwikkelde vorm van tikkertje.

Toch zien schermers er, net als motorrijders, op hun voordeligst uit met helm af. Veel van de studenten die langs de loper met hun gezichtsbeschermers onder de arm staan te wachten, zouden zo mee kunnen doen in een ridderepos. Kunnen niet alle oorlogen voortaan zo worden uitgevochten?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden