Column

Tijd om te gaan, Guus

Volgens de Volkskrant was het Franse begrotingsgesjoemel gisteren het belangrijkste nieuws, maar bij De Telegraaf en het Algemeen Dagblad lag dat anders. Daar ging het over de kwestie die ons sinds maandagavond allemaal bezighoudt: Guus Hiddink en het geschutter van Oranje.

We hebben het over een verloren voetbalwedstrijd tegen IJsland, de vraag wiens schuld dat was (het is altijd de schuld van de coach) en wat er dus met de coach moet gebeuren (ophoepelen). Maar wat we eigenlijk zien, zijn de schaduwen van een generatieconflict. Hiddink is een babyboomer (1946), Ronald Koeman, die ook bondscoach wilde worden, is van 1963. Koeman was al bijna benoemd, toen Hiddink zich plotseling opwierp als kandidaat en het baantje inpikte.

Guus Hiddink heeft fraaie successen behaald, was met Oranje halvefinalist op het WK van 1998 en werd in 2002 bijna benoemd tot president voor het leven van Zuid-Korea. Hij heeft altijd een goede pers en kwam er zelfs mee weg toen hij voor 10 miljoen per jaar de club van een Russische vermogenscrimineel ging trainen.

Je zou zeggen: een rijk zij het dubieus besluit van de carrière, zakken voldoende gevuld, tijd voor andere dingen.

Ruimte voor een nieuwe generatie.

Maar ze geven hun posities in de schijnwerpers niet zomaar op, de babyboomers. Ze hangen eraan als vleermuizen aan de balken, ook als de energie begint op te raken en ze eigenlijk wel beter weten. Natuurlijk, behalve IJslanders voetbalt niemand graag op maandagavond. Op maandagavond schroef je de in het weekend aangeschafte IKEA-boekenkast in elkaar, ga je naar de kookclub of hol je met tegenzin een rondje door de wijk. Maandagavond is per definitie een verloren avond.

Hiddink moest maandagavond te biecht bij Jack van Gelder. 'Maandagavond Jack. Jij bent ook niet scherp op maandagavond, 2-0 verliezen op maandagavond is geen schande.'

Guus verwierp de mogelijkheid en begon over de jeugd van tegenwoordig. Hij was opeens een oude man geworden. In zijn ogen zag je het verlangen naar een stekkie aan het water, met een hengel en een dobbertje en verder niks.

Ik wachtte op de vraag: 'Heb je je vergist, Guus?' Ik denk dat Hiddink bereid was geweest bevestigend te antwoorden. Maar hij kwam niet.

Het is voorbij, voor Guus. Op 16 november moeten we tegen de Letten, en nu we hebben verloren van IJsland zien die opeens ook volop kansen tegen het Oranje van Hiddink. Dat kan ons het EK kosten, en dat kunnen we er niet bij hebben.

Tegen de verzamelde kracht van AD en Telegraaf is geen voetbalbestuurder opgewassen. De twee kranten openden gisteren een offensief zoals we dat in de historie van ons voetbal nog maar zelden hebben gezien. AD, op de voorpagina: 'Ons advies: Hiddink, stap op!' Dat was natuurlijk geen advies, dat was een eis. De Telegraaf: 'Verlos Hiddink uit zijn lijden' - het paste amper, voor op de nieuwe tabloid.

Het zijn Engelse toestanden, al houden de Britse tabloids het meestal korter ('Go!', 'Out!') wanneer de bondscoach weg moet, zodat ze nóg grotere kopletters kunnen gebruiken.

Het wordt alsmaar harder in dit land. De Zwarte Pieten-discussie scheurt hele families uit elkaar, las ik gisteren in het fraaie stuk van Robert Vuijsje. En nu hebben we de zaak-Hiddink. Guus moet zijn verantwoordelijkheid nemen, we kunnen niet nóg een splijtzwam gebruiken. Bovendien is het een mooie boodschap aan zijn generatiegenoten.


Tijd om te gaan, Guus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden