Thuisvoordeel bestaat niet in Limburg

Hoewel het WK-parcours is uitgestippeld door een Nederlander, is de kans klein dat een landgenoot wint. Een wielerwedstrijd laat zich moeilijk sturen.

VALKENBURG - Emiel Frambach schudt z'n hoofd. Hij begrijpt het waarom van de vraag wel en zou er zelf ook het liefst een ander antwoord op geven. Maar nee, een WK-parcours zo uitstippelen dat Niki Terpstra of Robert Gesink alvast een eind op streek zou zijn richting de wereldtitel, zo werkt het jammer genoeg niet.


Voor de zesde keer worden de WK wielrennen georganiseerd in Limburg. Met het acht dagen durende evenement is zo'n 12 miljoen euro aan kosten gemoeid. Daartegenover staat dat de parcoursbouwer vrij is om zijn eigen route uit te tekenen voor de hoogmis van zondag: de wegwedstrijd voor de mannen.


Het wekt de suggestie dat renners uit het organiserende land kunnen profiteren van zoiets als een thuisvoordeel. Immers, de internationale wielrenunie verlangt van de organisatie uitsluitend dat het WK 'veilig' verloopt en de renners minstens 250 kilometer afleggen voor ze de finish bereiken.


Over zaken als het aantal hoogtemeters is niets vastgelegd in de contracten, zegt Frambach. Een WK kan worden afgestemd op sprinters of klimmers. En alles ertussenin.


Als een van de initiatiefnemers voor een Limburgs WK had hij de weg vrij kunnen maken voor een finish boven op de Cauberg, om Gesink te plezieren. Wellicht had de inspraak van Terpstra ertoe kunnen leiden dat de eindstreep ergens was getrokken waar de beste Nederlandse eendagsrenner de rest had kunnen verrassen. Het kwam er allemaal niet van.


Als er één ijzeren wet geldt bij het bedenken van een traject om de regenboogtrui, is het volgens Frambach dat het thuisvoordeel niet bestaat. Praktische bezwaren staan het ideale scenario in de weg, is zijn ervaring.


In Zuid-Limburg spreekt geen klim meer tot de verbeelding dan de Cauberg. De Amstel Gold Race eindigt er jaarlijks, net als de vier vorige WK's in Valkenburg. Maar 33 jaar na de wereldtitel van Jan Raas is de Cauberg ongeschikt om nog eens als eindstreep te fungeren, zegt Frambach. 'Met de Amstel Gold Race is het al passen en meten om de renners en de volgauto's over de Cauberg te krijgen. Een jurywagen moeten we ook nog net kwijt kunnen.' Maar voor het overige deel van de WK-compound, een perszaal, erepodium en overdekte mixed zone, ontbreekt simpelweg de ruimte.


Een land is bovendien afhankelijk van de renners die het tot z'n beschikking heeft. De Nederlanders vertolken eigenlijk zelden een hoofdrol in de Amstel Gold Race.


Een wielerwedstrijd laat zich niet sturen, een WK nog het minst. Van de topfavorieten die de laatste tien jaar naar voren werden geschoven voor de wereldtitel, voldeed alleen Mario Cipollini aan de verwachtingen. De Italiaan kon in 2002 onmogelijk verliezen op het sprintersparcours in Zolder.


Hij was de uitzondering op de regel. De negen WK's erop kregen in de meeste gevallen een onverwachte winnaar op het bordes. De edities van 2008 en 2011 werden ook herinnerd omdat Bettini en Gilbert er hun kampioenenstatus niet konden waarmaken. Een sprinter als Cavendish zou kansloos zijn op de heuvel waar vorig jaar de finish was getrokken, zei Gilbert nog. Maar de Brit won afgetekend.


Meer dan hopen op succes zit er voor de organisatie niet in. Dus moet olympisch kampioene Marianne Vos zaterdag na vijf tweede plaatsen op rij eindelijk het WK naar haar hand zetten en is het aan de mannen om in de ban te raken van een winnende bevlieging.


Of het zover komt? Gesink toonde zich niet helemaal tevreden over het traject, dat al in het bidbook van 2008 werd aangeboden bij de internationale wielrenunie. Een 'dood moment', zo noemt hij het stuk tussen de Cauberg en de finish. Renners kunnen nog zo hard omhoog fietsen op de laatste heuvel, als ze in de afzink weer bij worden gehaald, is alles voor niets.


Bij de organisatie halen ze er hun schouders over op. 'Het belangrijkste criterium bij het maken van een WK-parcours is sportiviteit', zegt Frambach. Ergens in die 267 kilometer moet een strijd ontbranden waarvoor Limburg zich op de borst kan kloppen. Met of zonder Nederlanders.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden