Interviewthuiswerkers

‘Thuis’ werken in de kerk of op de boot: ‘Ik werd gek van mijn huis’

Annelies Rebel werkt in kerkelijk centrum ’t Hoogt in Abcoude.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Thuiswerken blijft voorlopig de norm. Om de sleur te ontvluchten en een ‘thuiskomgevoel’ te creëren, zoeken sommige thuiswerkers een andere omgeving op. De motorboot van hun schoonmoeder, bijvoorbeeld. Of een luxe hotelkamer.

Om het rondwarende coronavirus onder controle te krijgen, is thuiswerken momenteel de norm. De aanvankelijke euforie (Later uit bed! Even een wasje tussendoor draaien!) lijkt weg te ebben. Mensen beginnen gek te worden van hun kleine appartementje, of van gillende kinderen tijdens een belangrijke Zoom-meeting.

‘De psychologische grens tussen werk en privé is vervaagd’, vertelt Jessica de Bloom, organisatie- en arbeidspsycholoog aan de Rijksuniversiteit Groningen. Niet alleen lijken dagen daardoor op elkaar, het is ook heel verleidelijk om ’s avonds nog even dat ene werkmailtje te beantwoorden. Want je hebt overdag toch nog de kinderen van de crèche gehaald. ‘Veel mensen voelen zich schuldig dat ze niet de hele dag aan het werk zijn. Terwijl je op kantoor ook niet de hele dag bezig bent: dan drink je ook koffie met collega’s. We moeten minder hard voor onszelf zijn.’

Om de sleur voor te zijn en een ‘thuiskomgevoel’ te creëren, vervangen steeds meer mensen hun keukentafel voor een andere verantwoorde locatie. ‘Een verandering van omgeving kan veel doen voor je geest. Door andere prikkels kun je creatiever worden, en ook creëer je afstand tussen thuis en privé’, aldus De Bloom.

Annelies Rebel (36), projectleider bij de gemeente Den Haag, werkt in kerkelijk centrum ’t Hoogt in Abcoude.

‘We hebben vier kinderen thuis, dus dat is een drukte van belang. Mijn man en ik delen de werkkamer, maar dat is niet te doen. We liepen de hele tijd door elkaar te bellen. Ik werkte daarom vaak in de slaapkamer van een van de kinderen, daar zat ik tussen de knuffels en de duplo te videobellen. Dat voelde gek, want daardoor was die kamer niet meer alleen de slaapkamer van mijn kind. Ze moesten die opeens met mij delen.

‘Al met al had ik een andere werkplek nodig. Ik ben lid van de kerk, dus toen heb ik gevraagd of ik in het bijgebouwtje kon gaan zitten. Ik heb mijn bureau tegen het raam gezet, dus ik zie van alles langskomen. Net was er een begrafenis in de kerk bezig en kwam er een rouwstoet langs. Dan ga ik uit respect ook wel even staan.’

Marloes van den Boogaard (34), managing director bij USP Marketing PR, werkt in hotelkamers in Amsterdam via Meow.

‘Mijn huis heeft maar een beperkt aantal vierkante meters. In het begin van de week vind ik het nog wel lekker om thuis te werken, maar aan het einde kan ik een beetje in een sleur zitten en mis ik het thuiskomen. Ik kan mijn werk dan niet helemaal achter me laten. Om uit die sleur te komen, boek ik af en toe een hotelkamer van Meow (My Extraordinary Workspace, red.).

‘Ik heb al twee keer in het Conservatorium Hotel gezeten en vandaag werk ik in het Pulitzer. Dat kost 40 euro per dag. Maar kijk hoe prachtig het hier is! Soms moet je jezelf iets gunnen, vind ik. Ik werk veel in het buitenland, dus ik slaap vaak in hotels. Ik ben dol op de sfeer. W Hotel en De L’Europe staan ook nog op mijn verlanglijstje. Daar wil ik ook nog een keer werken.’

Marloes van den Boogaard.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Arnoud de Haan (51), salesconsultant bij Nielsen, werkt op de motorboot van zijn schoonmoeder in de boerenhaven van Warmond.

‘Dit is de boot van mijn schoonmoeder. Die ligt hier toch in de haven en wordt anders niet gebruikt. Als het hard waait, kan werken wat lastiger zijn, want dan schommelt de hele boot. Het bootseizoen is wel voorbij, het begint nu echt koud te worden. Dat is soms wel behelpen. Maar ik heb een verwarminkje.

‘Ik kan koffie zetten, gebruik mijn telefoon als wifi-hotspot en ik kan gewoon naar de wc. Dus ik red me prima hier. In november wordt de boot uit het water gehaald en wordt ze even verderop op de kade gezet. Ik hoop dat ik er dan ook nog in kan blijven werken. Werken aan de keukentafel in ons appartement in Den Haag gaat niet, met onze drie kinderen. Videobellen is verschrikkelijk dan.’

Arnoud de Haan.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Job van Rooij (32), consultant bij &samhoud, werkt in een boshuisje in Loosdrecht.

‘Het bedrijf waar ik werk heeft voor een maand drie lodges in Loosdrecht en Amsterdam gehuurd, toen de strengere maatregelen werden aangekondigd. Iedere collega kan daar drie dagen werken, dus dat heb ik met beide handen aangegrepen. Ik werd gek van mijn eigen huis, want ik bewoog echt in een driehoek: bed, bureau, bank. Ik zat ’s avonds vaak nog te werken.

‘Hier is dat veel minder. Ik kom uit de sleur. Zo heb ik vanochtend een wandeling gemaakt, langs de bakker, om even een croissantje te halen. Mijn vriendin is ook mee. Zij werkt in de slaapkamer, ik in de woonkamer. Wat grappig is, is dat een vriendin van haar nu in ons appartementje in Utrecht werkt en logeert, ook voor de afwisseling. Werken op een andere plek doet me zo goed, dat ik de aankomende weken een huizenruil met collega’s of vrienden wil voorstellen.’

Job van Rooij.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

FACEBOOKGROEP DE WERKGIDS

Hoe kun je efficiënter werken? Hoe pak je het aan als je een nieuwe baan wil? Verdien je wel genoeg? En hoe sla je je door een functioneringsgesprek heen? In de Facebookgroep de Volkskrant Werkgids delen we artikelen over werk en carrière. Meld je aan en deel zelf ook vragen en tips.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden