THRILLERS

Advocaten zijn niet bijzonder geliefd in de Verenigde Staten. Zij zouden geldwolven zijn, die zelfs tot in de operatiekamers slachtoffers van ongevallen achtervolgen om ze over te halen tot een rechtszaak tegen de vermeende schuldige....

Rechtszaken

Sommigen steken Grisham naar de kroon. De Texaan Jay Brandon schreef al goede boeken als Loose among the Lambs en Fade the Heat, en ook zijn nieuwste, Local Rules (Signet, import Penguin Nederland; ¿ 21,95), mag er wezen. Het draait om een oud (Amerikaans) gegeven: buitenstaander - in dit geval een advocaat - komt terecht in een gesloten plattelandsgemeente. De advocaat moet een verdachte bijstaan in wat een simpele moordzaak lijkt. Brandon weet waarover hij schrijft; het boek speelt zich grotendeels in de rechtszaal af, maar verveelt nooit. Het einde, na de jury-uitspraak, is heel verrassend.

Alan M. Dershowitz nam ook de pen ter hand, maar bij hem zal het niet alleen om geld zijn geweest. Deze goed verdienende jurist vertegenwoordigde in de rechtszaal beroemdheden als Claus von Bülow, Mia Farrow, O. J. Simpson en Mike Tyson. In De duivel van de advocaat (Het Spectrum; ¿ 34,90) verdedigt Abe Ringel een beroemde basketbalspeler, die verdacht wordt van verkrachting van een vrouw. Boeiend van het begin tot het - ietwat geforceerd - einde.

Heel aardig was de eerste Joshua Rabb-thriller van Richard Parris, die ook al een justitiële achtergrond heeft. Versions of the Truth heette dat boek, waarin Rabb advocaat is in Tucson, Arizona. Hij werkt vooral op het lokale indianenreservaat. Het was een goed geschreven boek, met af en toe een vleugje Hillerman, maar dat krijg je al snel in die omgeving.

Ook het tweede deel in de serie - Nothing but the Truth - (Onyx Fiction, import Penguin; ¿ 17,70) valt niet tegen. Het is nog steeds 1947, Rabb moet een ogenschijnlijk kansloze indiaan verdedigen die een blank meisje zou hebben vermoord. Daarnaast strijken mafiosi als Meyer Lansky, Bugsy Siegel en Joe Bonanno neer in het zuidwesten van de VS. Rabb krijgt problemen als zijn dochter uitgaat met de zoon van een van de gangsters.

Rolf Bos

Klopjacht

Ruimschoots voordat het debuut van John Gilstrap in de winkel lag, hadden de producers van Die Hard en Lethal Weapon de filmrechten al gekocht van Nathan's Run (Little, Brown and Company, import Penguin; ¿ 31,45; Nathan's vlucht, De Boekerij; ¿ 34,50). Wat na lezing de vraag wettigt of Gilstrap misschien zijn verhaal pas is gaan uitwerken na het tekenen van dat contract. Nathan's Run leest namelijk als een filmscript.

Achtervolgingen doen het altijd goed in films en dit boek is een en al achtervolging. De jagers zijn een indrukwekkende politiemacht plus een huurmoordenaar, de opgejaagde een twaalfjarige (!) jongen, Nathan, beschuldigd van moord op een gevangenisbewaker. Hoezeer justitie de feiten manipuleert, probeert Nathan tijdens zijn vlucht telefonisch uit te leggen aan Bitch, presentatrice van een populair radioprogramma met een miljoenenpubliek. Nathan komt dermate geloofwaardig en deerniswekkend over dat het publiek prompt de kant van de underdog kiest.

De klopjacht wordt opgevoerd wanneer de huurmoordenaar twee agenten doodschiet en de schuld op Nathan weet af te schuiven. Vanaf dat moment is de twaalfjarige vogelvrij als gaat het om Al Capone. Een wat absurde wending, die ook nog larmoyant wordt wanneer een politie-inspecteur partij kiest; verloor hij niet immers bij een ongeluk zijn twaalfjarige zoon? In de bioscoop zal de slotscène het best goed doen. In het boek balanceert Gilstrap op het randje; het scheelt niet veel of de lezer valt na in sneltreinvaart te zijn meegesleurd pardoes in een tranendal.

Frans van Schoonderwalt

Vertaald:

- In de reeks Rainbow Crime: Een Duits requiem van Philip Kerr, Neon glamour van James Lee Burke, Het Wytham mysterie van Colin Dexter, Dief van het verleden van Tony Hillerman, J van Jaloezie van Sue Grafton en Het heilzame halssnoer van Martha Grimes (Muntinga; ¿ 14,-).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden