They¿ve got him!

Daar zat hij, Julian Assange. In zo'n typische zwarte auto die 'gearresteerd' schreeuwt, het gezicht weggedraaid. Een meute journalisten op de achtergrond. They've got him! Dit was het dan: de climax in een maandenlang kat-en-muis-spel tussen de WikiLeaks-voorman en zijn tegenstanders.


Eerst was er natuurlijk WikiLeaks, met de gelekte staatsgeheimen. Dat maakte het gezicht en de personificatie van de site Assange tot staatsvijand van Amerika - Sarah Palin pleitte ervoor hem zo op te jagen als Osama Bin Laden. Ondertussen reisde Assange van het ene geheime adres naar het andere, in Australië, Kenia, Tanzania, IJsland. Hij kwam op de Most Wanted-list van Interpol vanwege een zedenzaak in Zweden. Zijn publieke optredens werden events; zijn aanhang groeide. Cyberactivisten riepen op tot 'Operation Avenge Assange' waarbij alle bedrijven werden aangevallen die zich volgens hen tegen de site hadden gekeerd.


Op de meest bekende foto staat Assange strak in pak, met een grote zonnebril op zijn neus, het haar met gel plat gekamd. Even doet hij denken aan Frank Abagnale Jr. (Leonardo diCaprio) uit Catch Me If You Can, een oplichter die ook justitie steeds te slim af is. Het is de bravoure van iemand die zich onoverwinnelijk acht.


En dat is niet onterecht. Assange voldoet aan alle kenmerken van een outlaw, een klassieke held die via Hollywood (en de bijbel) een onuitwisbare indruk heeft gemaakt op de wereld. Het type dat onrecht bestrijdt, maar met omstreden middelen, waardoor hij het aan de stok krijgt met de autoriteiten. Een boefje dat altijd aan de zwerf is om aan de lange arm der wet te ontsnappen. Publiekslievelingen zijn het, de Robin Hoods, de Bonnies en de Clydes, de Butch Cassidy's en de Sundance Kids, de Thelma's en Louises van deze wereld. Hoe strakker het net getrokken wordt, hoe sympathieker ze worden. Hoe meer opgejaagd ze worden door de - vaak nog slechtere - autoriteiten, hoe meer hun misdaden naar de achtergrond verdwijnen. Ze krijgen hulp van omstanders, worden toegejuicht als popsterren (zie bijvoorbeeld The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford). De combinatie van flinke tegenstand en een goed podium kan van moordenaars helden maken, zo blijkt uit Natural Born Killers (Oliver Stone, 1994).


Assange aanklagen voor verkrachting, een internationaal opsporingsbevel uitvaardigen, cyberaanvallen op WikiLeaks, bedrijven die dwars gaan liggen bij betaling aan de site, een bank die Assanges tegoeden bevriest: die dingen werken dus alleen maar averechts. En ook een arrestatie zal hem zijn populariteit niet kosten, integendeel. Het ziet er misschien even uitzichtloos uit, maar iedereen wist toch dat die uitkomst onvermijdelijk is: geen persoon kan immers eeuwig stand houden in een vijandige wereld. Niet voor niets eindigen de films vaak met een gevangenneming of (zelfgekozen) dood. Een ander einde is onvoorstelbaar.


Maar het is wel altijd groots sterven of een arrestatie als ultieme zegetocht. Waarmee een outlaw uiteindelijk toch altijd wint.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden