Theresa Maybe of 'marxist' Corbyn, een ellendige keus

De liberale Britse krant The Economist hoopt op politieke vernieuwing in Groot-Brittannië, naar Frans voorbeeld.

Demonstranten bereiden zich voor op de aankomst van premier Theresa May tijdens een campagnestop in Bath. Op 8 juni worden algemene verkiezingen gehouden in Groot-Brittannië. Beeld epa

De vorige keer dat Groot-Brittannië stemde was twee jaar geleden. Toen was het land een brug tussen de EU en Barack Obama's Amerika. Nu bevindt het land zich in een ander tijdperk. Het Brexit-referendum committeert het aan het afscheid van zijn grootste handelspartner. Partijen hebben verschillend gereageerd, maar allemaal zijn ze van leider veranderd. Jeremy Corbyn heeft Labour meegevoerd richting loony left, met een voorstel tot de grootste belastingverhoging sinds WOII. De Conservatieve premier, Theresa May, belooft een harde Brexit. De Liberal Democrats gaan voor een zachtere versie, of willen het besluit zelfs terugdraaien.

Hoezeer de partijleiders ook van elkaar verschillen in stijl en overtuigingen, er is iets dat de twee mogelijke winnaars van deze verkiezingen verbindt: de Tories onder May en Labour onder Corbyn zijn verenigd in hun verlangen de Britse brug naar de wereld op te halen. May en Corbyn zouden ieder op hun manier een stap terugdoen van de ideeën die Groot-Brittannië welvarend hebben gemaakt - zijn vrije markten, open grenzen en internationalisme. Ze zouden een politiek arrangement bij de vuilnisbelt zetten dat bijna veertig jaar duurde en een generatie westerse regeringen heeft beïnvloed. Ongeacht of links of rechts wint, 'liberalism' zal de verliezer zijn.

Corbyn poseert als radicaal, maar hij is de meest conservatieve - en gevaarlijke - kandidaat van allemaal. Hij wil de spoorwegen, de post en het water terugbrengen in de publieke sector, weer collectief over lonen onderhandelen en het minimumloon verhogen.

Inzake Brexit klinkt Labour softer dan de Conservatieven, maar het beleid komt min of meer op hetzelfde uit. Het zou een einde maken aan het vrije verkeer van personen, en daarmee deelname aan de interne markt uitsluiten. Zijn levenslange verzet tegen mondialisering maakt hem niet de ideale figuur om een goede handelsdeal met de EU te sluiten.

De Conservatieven zouden het veel beter doen, maar ook zij trekken de ophaalbrug op. May wil de interne markt verlaten die ooit door Conservatieven werd beschouwd als een van Margaret Thatchers grootste verdiensten. Erger, ze wil de netto-migratie met tweederde verminderen. Brexit zal dat op grimmige wijze makkelijker maken, omdat Groot-Brittannië minder en slechtere banen te bieden zal hebben.

Haar onliberale instincten gaan verder dan haar wantrouwen jegens mondiaal op hol geslagen 'burgers van nergenshuizen'. Net zoals Corbyn wil ze allerlei nieuwe rechten voor werknemers zonder te beseffen dat het daarmee minder waarschijnlijk wordt dat bedrijven ze überhaupt willen aannemen. Ze wil het moeilijker maken voor buitenlandse bedrijven om Britse bedrijven te kopen. Ze heeft zelfs Labours 'marxistische' beleid van een plafond voor energieprijzen overgenomen. En er zijn ook twijfels aan haar leiderschap. In januari noemden we haar al Theresa Maybe vanwege haar besluiteloosheid. Ze wilde dat de verkiezingscampagne haar als 'sterke en stabiele' premier zou neerzetten, het tegendeel is gebeurd.

Dit blad wordt voor een erbarmelijke keus gesteld, omdat we van onze klassieke, liberale vrijemarktidealen in geen van de twee belangrijkste partijen veel terugvinden. Wij geloven dat het VK terwijl het uit de EU treedt open moet blijven - voor zaken, investeringen en mensen. We willen een regering die de nauwste band met de EU houdt terwijl ze de uitslag van het referendum honoreert - en de Brexit gebruikt om de vrijheid van de Britse markten en samenleving te bestendigen. Geen van beide partijen doen dit.

De Liberal Democrats komen nog het meest in de buurt. Zij willen deelname aan de interne markt en vrij verkeer van personen. (Hun tweede referendum zal er wel niet komen, want de meeste kiezers hebben zich neergelegd bij een vertrek uit de EU.) Vergeleken bij een achteruit kijkend Labour en een naar binnen gekeerde Conservatieve Partij krijgen zíj onze stem.

Maar steun aan het politieke midden, dat open en pro-vrije markt is, gaat niet alleen over deze verkiezingen. We weten dat de Liberal Democrats dit jaar nergens naartoe gaan. Maar de wervelwind die Brexit heeft veroorzaakt, is onvoorspelbaar. Labour staat op het punt van opbreken sinds het aantreden van Corbyn. Als May het slecht doet of een puinhoop maakt van de Brexit, kunnen ook de Conservatieven splijten. Veel gematigde parlementariërs van de Conservatieven en van Labour zouden samen een nieuwe liberale, centristische partij kunnen vormen - net zoals onlangs gebeurd is in Frankrijk. Dus beschouw een stem voor de Liberal Democrats als een investering in de toekomst. Onze hoop is dat zij een deel worden van een partij van het radicale midden, essentieel voor een florerend, welvarend Groot-Brittannië.

Bron: The Economist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.