Theresa May zou verstandige keuze zijn

De Britse politiek moet kalmeren voordat de Brexit-onderhandelingen met de EU kunnen beginnen.

Theresa May, de opvolger van David Cameron? Beeld afp
Theresa May, de opvolger van David Cameron?Beeld afp

You break it, you own it! Die waarschuwing zie je vaak hangen in Amerikaanse winkels waar servies en glaswerk wordt verkocht. Je draait op voor wat je kapot laat vallen! Die regel gaat ook op voor de gangmakers achter de Brexit-campagne, de Londense ex-burgemeester Boris Johnson voorop. Nu er chaos dreigt, moet je de verantwoordelijkheid nemen.

Als boegbeeld van het Brexit-kamp is Boris Johnson flink tekeergegaan tussen het porselein, maar nu de vloer bezaaid ligt met de scherven, verlaat hij de winkel stilletjes via de achterdeur. Tot verrassing van iedereen meldde hij zich af als mogelijke opvolger van premier Cameron.

Volgens sommigen zou Johnson zijn geschrokken van de zege van het Brexit-kamp, volgens anderen van de gevolgen, volgens weer anderen voelde hij zich verraden door zijn strijdmakker Michael Gove ('Ik wil geen premier worden. Ik zou het niet kunnen.') die hem op het laatste moment liet vallen en zichzelf aanmeldde voor het leiderschap van de Tories. In ieder geval was het bepaald geen vertoon van politieke moed.

De implosie van Johnson weerspiegelt de twijfel en de onzekerheid die zich van de Conservatieven heeft meester gemaakt sinds 'Onafhankelijkheidsdag', zoals Johnson de zege van het Brexit-kamp nog maar kort geleden bestempelde. De uitkomst van het referendum heeft een verwoestend effect gehad op de partij.

Nu Boris Johnson van het toneel is verdwenen, is Gove de vlaggendrager van de Brexiteers geworden. Maar ook al heeft zijn kamp gewonnen, veel steun blijkt Gove onder zijn collega's niet te hebben. Zijn dubbele 'verraad' (eerst liet hij zijn vriend Cameron vallen, vervolgens stak hij zijn vriend Boris een mes in de rug) heeft hem niet populair gemaakt. Maar het voornaamste is dat veel van zijn collega's vrezen dat Groot-Brittannië met hem aan het stuur aankoerst op de afgrond.

Gove zelf betoogt dat hij als gelovige Brexiteer de aangewezen figuur is om zijn land uit de Europese Unie te loodsen, maar het valt te betwijfelen of het dan op een 'soft Brexit' zal uitlopen. De conservatieve minister van Justitie is een ideologische scherpslijper, die waarschijnlijk veel weerstand zal oproepen in de EU, vooral bij het Europees Parlement waar ook de nodige scherpslijpers zitten, maar dan van eurosnit.

Wat dat betreft zou Groot-Brittannië beter uit zijn met zijn voornaamste rivale, de minister van Binnenlandse Zaken Theresa May. Het lijkt niet voor de hand te liggen haar naar voren te schuiven als nieuwe leider van de Tories en daarmee als nieuwe premier, aangezien zij bij het verliezende Blijven-kamp behoorde. Maar gezien de verdeeldheid in de partij en het land en de kater die het referendum heeft nagelaten, zou het geen onverstandige keuze zijn.

May heeft beloofd dat zij zich zal houden aan de beslissing van het Britse volk, ook al had zij liever een andere uitkomst gehad. Zij wil ook geen nieuwe verkiezingen uitschrijven, waardoor de uitkomst van het referendum mogelijk zou worden ondergraven. Tegelijkertijd is zij voor de tegenstanders van de Brexit - uiteindelijk bijna de helft van de bevolking - een garantie dat de regering niet roekeloos te werk zal gaan bij de onderhandelingen met de andere EU-landen over de scheiding. Kortom: een goede kandidaat om het land weer bijeen te brengen.

Voordat de onderhandelingen met de EU kunnen beginnen, moet de Britse politiek weer tot rust komen. Een klimaat van politieke messentrekkerij en afrekeningen is niet bevorderlijk voor het ontwerpen van een Brexit die zonder al te veel ongelukken verloopt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden