Therapie helpt Tuur ring weer in

Op een felicitatietelegram van Beatrix en Claus hoeft hij niet meer te rekenen, zelfs als het hem lukt de kampioensgordel te heroveren....

In een propvol Rotterdamse hotelzaaltje werd de geplaagde bokser woensdag door tal van bokscoryfeeën ontvangen als een kampioen. Breeduit lachend kwam hij binnen, zijn drie-jarige dochter op de arm, zijn moeder en vriendin Pieternel in het gevolg. Zijn gezicht vertoonde nauwelijks sporen van de bokspartij van afgelopen vrijdag in New York, de tweede sinds zijn rentree. Hij verloor op punten van de onbekende Mexicaan Orlando Selido.

De 34-jarige supervedergewicht vroeg in het hotel aandacht voor zijn terugkeer naar de Nederlandse bokspodia, na een afwezigheid van vijf jaar. Maar de nieuwsgierigheid naar Tuur werd niet gewekt door de serie boks- en entertainmentgala's die vanaf december worden georganiseerd onder de titel The Homecoming. De aandacht ging uit naar zijn misdragingen in het verleden.

Tuur besefte wat er van hem werd verwacht. Bijna een uur lang legde hij zijn ziel bloot, in een analyse die terugvoerde tot zijn prilste jeugd. Toen is de 'emotionele ontwikkelingsstoornis met hechtingsproblematiek', zoals de rechtbankpsychiater het vorig jaar formuleerde, ontstaan. Slechts een enkeling werd het relaas over verlatingsangst teveel. Bokspromoter Aad Veerman: 'Wat interesseert het mij of zijn moeder lief is en zijn vader is weggelopen. Mensen komen voor het boksen.'

Zonder expliciet uit te leggen hoe de verlatingsangst heeft geleid tot het slaan van zijn ex-vrouw en vriendin Pieternel legde Tuur uit dat de vrees om door geliefden te worden verstoten zich als kind heeft genesteld in zijn onderbewustzijn. Als peuter is hij meermalen in de steek gelaten. Zijn ouders gingen uit elkaar, waarna hij zijn vader lange tijd niet meer heeft gezien. Zijn stiefvader en moeder hebben hem een jaar bij een tante achtergelaten, toen ze vanuit Suriname naar Nederland vertrokken om een bestaan voor het gezin op te bouwen.

'In dat jaar bij mijn tante ben ik veel alleen geweest, heb ik weinig gesproken en bijna niet gelachen. Toen ik als vijfjarige naar Nederland kwam en mijn moeder terugzag, ben ik niet meer gestopt met lachen.'

Tuur denkt dat hij zichzelf als kind de schuld heeft gegeven van het vertrek van zijn (stief)ouders. Hij moet zich hebben voorgenomen om dat niet weer te laten gebeuren. Misschien is hij zelfs gaan boksen om de liefde van zijn ouders te winnen. Hij had als kind immers hartklachten; een bokstitel zou een bovenmenselijke prestatie zijn die hem zou verzekeren van onwaardelijke liefde. 'Wat wilde ik? De bewondering van mijn stiefvader. Wie bewonderde mijn stiefvader? Boksers met geoliede spieren in Amerikaanse boksbladen.'

De onvoorwaardelijk liefde van zijn echtgenote bleek niet met boksen te verwerven. In een poging zijn huwelijk te redden, stopte Tuur begin 1997, na de wereldtitel zes maal met steeds meer moeite te hebben verdedigd. Maar het bleek niet voldoende. Zijn vrouw ging weg. 'Ik heb toen een periode herleefd die ik als kleine jongen heb meegemaakt.' Toen zijn vriendin zwanger van hem raakte op een moment dat hij nog worstelde met zijn echtscheiding werd het hem opnieuw te veel. 'Ik ging weer terug in de tijd.'

Tuur denkt dat hij de verlatingsangst nu de baas is, mede dankzij behandeling door een psychiater en psycholoog. De relatie met Pieternel is hersteld. Het zelfonderzoek heeft Tuur echter ook geleerd dat hij te vroeg is gestopt met boksen. Zijn liefde voor de sport heeft hem weer naar de ring gedreven, zegt hij, niet geldnood of het verlangen naar glamour.

Het verlies tegen de zogeheten journeyman, vorige week in New York, is daarom ook niet hard aangekomen. 'Ik wist: dit is wat ik wil. Of ik mijn niveau van vijf jaar geleden nog kan halen weet ik niet. Het zou prachtig zijn. George Foreman zei bij zijn rentree: The second time around I did what I forgot the first time. I had fun. Ik moet het proberen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden