Theaterbladen vernieuwen zich

De trend lijkt zich door te zetten: het enige Nederlandse vakblad voor theater, muziek en dans, De Theatermaker, krijgt een steeds serieuzer inhoud....

Donker laat alle aspecten aan bod komen, ze plaatst jongerentheater tegenover het veel geprezen Nederlandse jeugdtheater waarmee het vaak op één hoop wordt gegooid. De nadelen gaat ze niet uit de weg. Het is een jongerenpubliek ook vaak te doen om de kick en daarmee kan het een voorbijgaande rage zijn. Maar ze waarschuwt ook voor de neiging van kunstproducenten om dit soort theater in banen te leiden en in te lijven bij de high art. Donker is hoopvol: 'Misschien voor het eerst in de geschiedenis lijkt onder heel veel jonge mensen een theatrale uitingsvorm te ontstaan die de potentie heeft meer te worden dan een rage, om uit te groeien tot een kunstvorm die een stem geeft aan iets in de hedendaagse samenleving dat elders niet of veel minder aan het woord komt.'

Ook elders in het blad is er veel aandacht voor jonge makers, een interview in de serie De Jonge Generatie met Kees Roorda, die vijf jaar geleden afstudeerde bij

Dasarts, met Cédric Ygnace, sterdanser bij het Nationale Ballet, en een grondige bespreking van Hana Bobkova over het stuk De Theatermaker van Dirk Tanghe. Voorts een artikel van Pieter Bots over het toneelwerk van Ger Thijs, naar aanleiding van Raak me aan, het nieuwe stuk dat hij schreef voor Het Toneel Speelt. Bots werpt zich in ditzelfde nummer op als het geweten van de theaterkritiek in een artikeltje waarin hij kennelijke vetes heeft uit te vechten met collega-critici. Het ware te wensen dat dit soort huiskamerruzietjes en zwartmakerijen tot de wandelgangen beperkt bleef, vooral nu het blad een steeds serieuzere inhoud krijgt .

Etcetera, de Belgische pendant van De Theatermaker, heeft de afgelopen maanden een nogal ingrijpende facelift ondergaan. De redactie is vrijwel in zijn geheel vertrokken, een nieuwe trad aan die voornamelijk bestaat uit jonge mensen die het traditionele theater de rug toe keren en alle aandacht geven aan interdisciplinaire theaterkunst en jonge makers. De nadruk van het februari/maart nummer ligt op politiek en kritiek, dat is meteen te zien in de opmaak: rood-zwart en vetter dan vet. Even lijkt het blad daarmee op een revival van de voormalige Oostblok-propaganda.

In een uitvoerige verantwoording stelt de nieuwe redactie dat men veel aandacht wil geven aan de avant-garde, aan de plaats van de kunst in de samenleving: 'Etcetera moet een blad zijn dat zichzelf op het spel zet. Dat wil zeggen, dat er zowel van de redactie als van de participerende schrijvers risico's worden gevraagd.' Men streeft naar een minder academische schrijfstijl - inderdaad iets waar het oude Etcetera nogal eens aan leed. Dat wekt verwachtingen, maar of die in dit nummer al worden ingelost is de vraag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden