Theater Mijn slappe komedie... ****

Breederveld en Van 't Hof blinken uit in het betere wegkijken en gefrons.

'Dus we hebben nog geen tafel?' vraagt Ben. 'Foutje in de reservering', zegt Louise. Ben en Louise, netjes aangekleed, ontmoeten elkaar bij de bar van een overvol restaurant. Allebei hebben ze hun nieuwe partner meegenomen. Iedereen wordt voorgesteld. Ben en Louise hebben dingen te bespreken, spullen te verdelen. De caravan bijvoorbeeld. Maar ze moeten wachten tot er een tafel vrijkomt en in die eeuwigheid moeten er pijnlijke stiltes worden gevuld en aloude ruzies vooral niet opgerakeld.


Mijn slappe komedie voor vier mensen, een handjevol personeel en een tafel die niet vrijkomt, dat is de volledige en veelzeggende titel die schrijfster Magne van den Berg deze oefening in ongemak meegaf. Sociaal onhandige personages zijn haar handelsmerk. In eerder werk, zoals De lange nasleep van een korte mededeling, voerde ze het ongemak tot grote hoogten op. Met haar kenmerkende korte zinnetjes en de vele herhalingen schurkt haar tragikomische werk tegen het absurdisme aan. Dit keer is de situatie, zo helder beschreven in de titel, realistischer, en de tragiek minder diep.


Passend is dat de voorstelling wordt gemaakt door figuren van Theatergroep Carver, dat de voorstelling met wat restgeld produceerde, in samenwerking met Via Rudolphi en Theater Bellevue. Beppie Melissen deed de eindregie.


Aat Ceelen en Raymonde de Kuyper spelen de radeloze ex-en Ben en Louise. Ben is weer gelukkig. Louise niet. Zij verlangt terug naar de goede oude tijd, toen Ben soms woedend op haar werd. Babbelend of haar leven ervan afhangt, met een sublieme timing voor de allerdroogste humor, probeert De Kuyper als Louise haar oude Ben uit de tent te lokken.


Leny Breederveld en René van 't Hof hebben weinig tekst als Ellis en Don, de nieuwe partners, maar blinken uit in het betere wegkijken en gefrons. Ellis heeft een stofwisselingsprobleem dat naarmate de tafel langer op zich laat wachten, gaat opspelen. Don is zo'n typisch Van 't Hof-personage, met angsten die zijn hele lichaam lijken over te nemen.


Alleen het 'handjevol personeel' uit de titel, dat telkens komt melden dat er nog steeds geen tafel vrij is, voegt weinig toe. De twee piepjonge spelers, die hiervoor opdraven, laten vooral zien dat het nog niet eenvoudig is uit zo'n minimalistische tekst een komedie te laten opbloeien.


De anderen, ervaren als zij zijn in het blootleggen van het droeve zwoegen van de gewone mens, bezorgen evenwel een onbeholpen topkomedie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden