Theater De Winnaar **

De manager is fout en glad, de moeder is lief en naïef en het jonge talent wordt in een keurslijf geperst, dat maakt de verhaallijn tamelijk voorspelbaar. Iets meer verrassingen waren welkom.

'Wij gaan jou als merk laden', zegt manager Hans (Thomas de Bres) tegen de jonge Emile (Jamai Loman). Emile heeft namelijk een tv-talentenjacht gewonnen en nu staat hem een stralende toekomst als popster te wachten. Een apetrotse moeder (Christine van Stralen) en talloze optredens in het land, wat wil Emile nog meer? Nou, hij zou wel zijn eigen liedjes willen zingen. Nee, zegt zijn manager resoluut, dat is nu even niet de bedoeling.


De Winnaar is een door Theater M-Lab ontwikkelde muziektheatervoorstelling, losjes gebaseerd op het woelige leven van Jamai Loman, de eerste winnaar van Idols. Hoewel Loman aangaf dat hij niet zichzelf speelt, vallen er voor de kenners veel parallellen te trekken: net als Jamai woont Emile tijdens zijn doorbraak nog bij zijn ouders en zit hij middenin zijn coming out. Bovendien heeft manager Hans, hoewel geen zonnebril op zijn hoofd, onmiskenbaar trekjes van Henkjan Smits. De voorstelling is leuk aangekleed met beeldschermen waarop televisiefragmenten worden vertoond, en er is een groot scherm met daarop de Facebookpagina van Emile. Het publiek kan (de mobieltjes mogen ditmaal aanblijven tijdens de voorstelling) daarop live berichtjes plaatsen.


Hoewel het onderwerp absoluut potentie heeft en de acteurs alledrie op dreef zijn, wil De Winnaar toch niet echt fonkelen. Het grootste probleem is dat het verhaal exact zo verloopt als je verwacht: de manager is fout en glad, de moeder is lief en naïef en het jonge talent wordt in een keurslijf geperst en krijgt te maken met de keerzijde van de roem. De afloop kun je zo uittekenen. Met iets meer verrassingen in het script was dit verhaal veel minder eendimensionaal en voorspelbaar geworden.


Een ander aspect dat de voorstelling opbreekt zijn de muzikale intermezzi. Tussen zijn commerciële optredens door (waarbij hij steeds maar weer Let Me Entertain You van Robbie Williams moet zingen), zingt Emile de liedjes die hem werkelijk na aan het hart liggen, slechts begeleid door een pianist. Deze covers, van God Only Knows van The Beach Boys tot Puccini's Nessun Dorma, zijn gekozen met lef en smaak, maar ook iets te ambitieus: de uitvoeringen zijn lang niet allemaal overtuigend.


Er zit ook één Nederlands liedje in de voorstelling. Aan het einde van het verhaal zingen Emile en zijn moeder, allebei een stuk wijzer geworden van het popsterrenavontuur, zittend op de rand van het podium Ik hou van mij van Harrie Jekkers. Dat is dan weer hartverwarmend, in al zijn eenvoud.


door Theater M-Lab. Regie: Sieta Keizer. Script: Henk Rijks. In M-Lab Amsterdam, 17 december. Tot 8 januari 2012, m-lab.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden