The Terminal, Haywire, Barb Wire

Iedere dag zet de Volkskrant de beste filmtips voor u op een rij.

Tom Hanks in The Terminal van Steven Spielberg. Beeld .

The Terminal (Steven Spielberg, 2004)
RTL 8, 20.30-23.05 uur.

Het hoeft niet altijd groot feest te zijn. Dat Steven Spielberg, maker van klassieke en groots opgezette films als Jaws, E.T., Saving Private Ryan, Lincoln en de Indiana Jones-reeks, ook op de vierkante meter een grootmeester is, bewees hij al vroeg in zijn carrière met zijn voor tv gemaakte doorbraakfilm Duel, waarin hij aan een personenauto, een vrachtwagen en een camera voldoende had om een bloedstollende film te maken. En in The Terminal is zijn ruimte letterlijk nog beperkter.

Tussen de vele buitenlanders die de Verenigde Staten betreden via het vliegveld JFK staat op een dag Victor Navorski (Tom Hanks), inwoner van Krakozhian. Tot zijn eigen verbazing wordt zijn paspoort als ongeldig bestempeld. Het geval wil dat er vlak na zijn vertrek in de Kaukasus-republiek een coup is gepleegd en het nu een staat is die niet erkend wordt door de VS. Het gevolg daarvan is dat hij de VS niet in mag én niet mag terugkeren. Hij zit opgesloten op het vliegveld, waar hij zich bewonderenswaardig snel weet aan te passen en vindingrijk een weg omhoog baant na met niets te zijn begonnen. Knorrige bewakers en belachelijke bureaucratie kunnen hem niet stoppen, luchthavenarbeiders die min of meer in hetzelfde parket verkeren bieden hem een warme omgeving.

Dat klinkt als een kleffe vertelling waarin de luchthaven als Amerikaanse samenleving fungeert en Hanks' personage het lot van de illegalen verbeeldt. En het wordt allemaal nog kleffer met twee liefdeslijnen in het verhaal (in een ervan laat Catherine Zeta-Jones zich van haar betoverendste kant zien). Maar Spielberg slaagt erin die klefheid juist te voorkomen door met een ongekende vaart zijn verhaal te vertellen, waardoor je bovendien de verhaaltechnische onvolkomenheden (de snelheid waarmee de vreemdeling zich het Engels eigen maakt) voor lief neemt. Ruim twee uur vermaak je je prima met een film die als je hem gaat navertellen helemaal geen goeie film kán zijn - maar het dus toch is. Spielberg is een tovenaar.

Haywire (Steven Soderbergh, 2011)
Veronica, 20.30-22.15 uur.

Eén magistrale achtervolgingsscène door Barcelona maakt regisseur Steven Soderberghs tussendoortje Haywire de moeite van het kijken waard. Waarom huurling Mallory Kane achter haar prooi aanrent, doet er eigenlijk niet eens zoveel toe: het gaat om de vaart waarmee Soderbergh haar door de nauwe straatjes op de hielen zit, terwijl hij nota bene ervoor kiest vrijwel de gehele scène in slowmotion te filmen en de gedempte geluidsband wordt gereduceerd tot de muziek en wat summiere geluiden. En nergens anders vergaapt de film zich zo aanstekelijk aan de verbijsterende acrobatische toeren die actrice, model en mixed martial arts-ster Gina Carano uithaalt met haar lijf. Wat volgt, is een nodeloos ingewikkeld en slap aftreksel van de films rond geheim agent Jason Bourne, alsof Soderbergh er na de achtervolging zelf ook geen zin meer in had.

Barb Wire (David Hogan, 1996)
Veronica, 22.20-00.15 uur.

Er is, laat daarover geen misverstand bestaan, geen goede reden om naar Barb Wire te kijken. Siliconenprinses Pamela Anderson speelt erin een nachtclubeigenares die ook nog een verzetsvrouw is tegen een fascistische regering in de laatste vrije stad na de Tweede Amerikaanse Burgeroorlog. Zoiets; een sciencefictionfilm zonder kop of staart. Maar de in het rond schoppende en schietende Anderson met haar beroemde tatoeage op de arm (en andere assets), ja, dat blijft vermakelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden