The Hired Man wars van grote decors, bombast en sentiment

Na een paar minuten zien we twintig kwaad kijkende plattelanders met gebalde vuisten. Ze worden uitgebuit en dat pikken ze niet....

Maar behalve dit obligate beeld onderscheidt The Hired Man zich wel degelijk van de bekende mainstream-musicals. Geen grote decorstukken, geen bombast in de muziek ondanks overduidelijke voorliefde voor het Engelse koorwerk, en het sentiment wordt binnen de perken gehouden. De teksten zijn tamelijk bonkig, maar het is niet reëel om in dit milieu poëzie te verwachten.

The Hired Man gaat over een vrouw in een Noord-Engels dorp (Janke Dekker), die maar moeilijk kan kiezen tussen het avontuur van een buitenechtelijke liefde (Ernst Daniël Smid) en de sociale zekerheid van haar gezin. Dit liefdesverhaal speelt tegen de achtergrond van de overgang van het agrarische bestaan naar de gecompliceerde geïndustrialiseerde samenleving rond 1900.

De eerste helft blijft te lang steken in het liefdesverhaal met te brave liedjes. Maar als Jan Schepens als de bedrogen echtgenoot in het sprankelende nummer Wat ben ik dwaas geweest fel van zich afbijt, krijgt de hele productie een plezierige vaart.

Heel simpel en doeltreffend wordt de ellende van de Eerste Wereldoorlog, zowel op het slagveld als bij de thuisblijvers, in beeld gebracht. Een beetje rook, een vernuftige speelvloer die in verschillende delen uiteenschuift, en een schitterende belichting zijn genoeg.

De drie hoofdrollen zijn uitstekend ingevuld. Vooral Janke Dekker maakt de avond geslaagd. Op haar zang is, zoals bekend, niets aan te merken, maar ook als actrice levert zij een topprestatie. Zij verzoent zich met het lot van vrouw die de klappen krijgt, zonder de zielepoot uit te hangen.

The Hired Man kreeg het in het premièrejaar 1984 zwaar te verduren. In dat jaar werd het Broadway-succes 42nd Street naar Londen gehaald en deze overtroefde de musical van Goodall en Bragg vooral op publicitair gebied.

Nu dreigt niet alleen hetzelfde scenario - Joop van den Ende heeft 42nd Street op het repertoire genomen - maar ondervindt het Koninklijk Ballet van Vlaanderen ook nog de negatieve naweeën van de Sondheim-musical Company. Die productie haalde vorig seizoen een gemiddelde van tweederde zaalbezetting en dat maakte de theaterdirecteuren angstig om op grote schaal voor The Hired Man in te schrijven.

Toch ziet Linda Lepomme, artistiek directeur van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, geen enkele reden om van haar eigenzinnige koers af te wijken. Zij vindt het de plicht van een structureel gesubsidiëerd gezelschap om niet terug te vallen op repertoire dat zichzelf commercieel al ruimschoots heeft bewezen. De concertante versie van Sondheims Follies is net achter de rug en voor het volgend seizoen staat alweer diens A little night music geprogrammeerd. The Hired Man past perfect in dat rijtje experimenten waar het Nederlandstalige musicalpubliek blij mee kan zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden