Tessa's buurt (1)

Tessa werd geboren in 1986, in Rotterdam. Haar ouders waren junkies. Na een maand kwam ze al in een kindertehuis terecht, een jaar later werd ze ondergebracht bij een pleeggezin in Barendrecht waarvan de vader na een half jaar plotseling overleed....

Martin Bril

Een slechte start.

In Barendrecht ging het tussen Tessa en haar pleegmoeder ook niet goed meer. Tessa had last van agressieve buien, en was soms erg onhandelbaar. Toch kon ze naar een gewone school, zij het dat ze psychiatrische begeleiding nodig had, en medicatie.

In 1996 ging het mis. Tessa begon steeds meer 'zelfbeschadigend gedrag' te vertonen. Ze bleek ook nog eens zwakbegaafd. Haar pleegmoeder kon het niet meer aan. Deskundigen adviseerden 'een 24-uursopvang binnen het zwakzinnigencircuit'. In november 1996 werd ze opgenomen.

Inmiddels was ook de zus van haar moeder in beeld verschenen, de Amsterdamse Peggy. Zij begon een strijd met de instanties om haar nichtje en in 1998 kwam Tessa vrij: ze mocht bij Peggy (en haar man George) gaan wonen. Een plaats in een goeie inrichting was er trouwens toch niet voor haar.

In Amsterdam ging het langzaam bergop met Tessa. IQ-testen wezen uit dat het beter ging met haar verstandelijke vermogens, ze mocht naar een school voor moeilijk lerende kinderen in Haarlem. Ze ging op ninja, een soort karate, en kon zich op straat al een beetje redden.

Tot eind 1999.

Toen werd Tessa door een grote groep jongens uit de buurt meerdere malen verkracht, in een steeg vlakbij haar huis, en in het park aan de overkant van de spoorbaan, ook heel dicht bij haar huis. Het duurde een tijdje voor haar pleegmoeder ontdekte wat er was gebeurd, en ze deed aangifte bij de politie. De daders werden gepakt (jongens tussen de 9 en de 16 jaar) en Tessa klapte dicht. Terwijl politie, justitie, jeugdwerk en het stadsdeel een uitgebreid pakket maatregelen tegen de daders ontwikkelden, ging het met Tessa steeds slechter en uiteindelijk werd ze weer opgenomen. Ze zit sinds kort in de isoleercel van een gesloten inrichting in Heerhugowaard. Peggy en haar man zijn verhuisd.

De Spaardammerbuurt is een klassieke, oude volksbuurt waar in de jaren zeventig en tachtig veel nieuwbouw is neergezet die de sfeer er niet minder grimmig op heeft gemaakt. Het opvallendst in de straten rond het huis van Tessa zijn de regenpijpen. Ze zijn voorzien van beugels met vlijmscherpe punten. Jongens kunnen zo niet omhoog klimmen.

Pal achter de straat van Tessa ligt een bejaardentehuis dat met hekwerk, prikkeldraad en andere obstakels als een militaire installatie is beveiligd. Overal zijn kleine pleintjes aangelegd met wipkippen, glijbanen en rekjes. Het speeltuig maakt een onttakelde indruk. Het overheersende geluid komt van de spoordijk waar de buurt langs is gebouwd. De ene na de andere trein dendert voorbij. De huizen hebben goedkope kunststof kozijnen met dubbelglas.

Tessa's buurt.

De jongens die haar hebben verkracht lopen er gewoon rond en in de Spaarndammerstraat klinkt voorzichtig hier en daar sinterklaasmuziek. Het leek even goed te gaan met een meisje dat alles tegen had, tot ze hier de straat op ging. Nu is het Tessa's buurt niet meer.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden