Terug

Vroeger als je van vakantie terugkwam moest je eerst door vijf stapels oude kranten bladeren. Nu ligt er ook nog een videocassette naast waarop je zo'n beetje kunt zien wat er achter je rug is gebeurd....

IK KIJK naar het liberale kamerlid Weisglas.

Veel nieuws blijkt in die paar weken al zo verouderd dat het beeld bijna zwartwit is geworden, alsof Willy Dobbe de verhoging van de benzineprijs tot drieëntachtig cents heeft aangekondigd.

Maar Weisglas is nog vers: die glimt nog.

Of zou hij altijd, en blijvend, glimmen?

Dat denk ik wel eens.

Hij lijkt me het soort man in wiens woning alle wanden zijn volgehangen met foto's waarop hij staat afgebeeld met beroemde tijdgenoten: André Rieux, Bill Clinton, Sara Ferguson, Berlusconi, Kluivert, Kohl, Des Bouvries, Netanyahu, de keizer van Japan, noem maar op. Nooit op stap zonder z'n Kodakje dat hij in handen duwt van een vriend of een toevallige passant terwijl hij snel op de beroemdheid afstapt, en knip: daar staat-ie, en glimt. Soms is er gelegenheid om een handtekening met opdracht te vragen, en die exemplaren heeft hij in een speciaal lijstje laten inlijsten.

Man van de wereld.

Die zie ik in een volgend kabinet nog wel eens minister van Buitenlandse Zaken worden, en tegen mensen die me uitlachen als ik dat voorspel zeg ik altijd: hoe lang is het helemaal geleden dat de VVD iemand als Van der Klaauw lanceerde?

Voor zover ik hem heb gevolgd voert hij een zeer consistent beleid.

Bij D66 denken ze dat hij er vooral op uit is om Van Mierlo te treiteren, en dat zal ook wel, maar ik zie toch een andere, een grotere lijn: hij wil uit naam van de koningin en vaderland in alle gevallen z'n mannetje staan - tenzij we er last mee krijgen. Want hij heeft een uitstekend gevoel voor alle macht waarmee het mogelijk kwaad kersen eten is. Dus klimt hij glimmend op de barricade om Poncke Princen uit het land te houden of Bouterse gearresteerd te krijgen.

Maar niet zo gauw maakt Chirac zich boos over het Nederlandse drugsbeleid, of hij vindt dat mevrouw Sordrager alle koffieshops moet sluiten.

Niks gidslandpretenties. Grommen naar de kleine mededieren, en kwispelen naar de grote.

Zo zag ik hem ook op mijn videocassette - Bolkesteins trouwe viervoeter, die ook weer gehoorzaam in de mand ging liggen toen baasje terwille van de lieve vrede in het ivoren torentje even iets anders moest blaffen.

De rest van het bandje was snel afgekeken: de ware dingen moeten nu pas komen.

GroenLinks heeft al een verkiezingsprogramma, 't Blauwbörgje wordt niet vervolgd, Freek de Jonge gaat columns schrijven, als 't aan Ritzen ligt mag iedereen in de avonduren doorleren voor dokter of advocaat, de Uitmarkt is groter dan ooit, Nordholt is weg en Amsterdam heeft dus besloten dat je wel fietsen mag stelen en helen, maar dat je ze niet meer op straat mag verkopen - en het kabinet-Kok heeft besloten dat Gümüs terug moet naar Turkije, dus Ed van Thijn zal zijn lidmaatschap van de Partij van de Arbeid opzeggen.

Ik moet alleen nog achter één ding zien te komen: of wat ik gisteravond in Netwerk en Nova zag achtergrond was van het nieuws van die dag, of dat het herhalingen betrof van uitzendingen van april 1996.

Maar overigens ben ik blij dat ik weer thuis ben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden