Terug naar Southfork

Dallas, ooit goed voor 360 miljoen kijkers, krijgt een vervolg. In Nederland brengt SBS de televisieserie in het najaar op tv, Amerika mag de familie Ewing nu al gaan volgen.

NEW YORK - 'Nooit had ik kunnen dromen dat je zo diep kon zinken.'


'Nou, dan wordt het tijd dat je eens wat aan je dromen gaat doen.'


J.R. geeft de vrouw van zijn broer Bobby een lesje in gewetenloosheid.


Hij is tachtig inmiddels. Zijn haar is grijs en zijn huid grauw. Het leven is zich aan het terugtrekken uit hem, maar hij grijnst nog net zo gemeen als vroeger. Op zijn karakter - het laaghartigste dat de televisie ooit voortbracht - heeft de tijd geen vat gehad.


J.R. Ewing keert vandaag terug op de Amerikaanse tv. Want Dallas, de populaire serie die tussen 1978 en 1991 overal ter wereld miljoenen kijkers trok, krijgt na 21 jaar een vervolg. Behalve J.R., gespeeld door Larry Hagman, zijn daar ook weer zijn ex-vrouw Sue Ellen, gespeeld door Linda Gray, en zijn broer Bobby, gespeeld door Patrick Duffy. Gray is 71 en Duffy 63.


Allemaal zijn ze ouder geworden, maar het verhaal van de Ewings is in de kern hetzelfde gebleven. Het is een epos, waarin de kosmische strijd tussen goed en kwaad zich afspeelt binnen één Texaanse familie. Broers zijn er om bestreden te worden, partners om te worden bedrogen en kinderen om te worden verwaarloosd. 'Geen enkel bondgenootschap is blijvend, het kan al weer zijn verraden voor het eerstvolgende reclameblok', schreef een televisiejournalist.


De nieuwe serie blijft dus dichtbij de bron. Cynthia Cidre, de maker, heeft niet de fout gemaakt om te denken dat het werken voor een nieuwe generatie ook betekent dat opnieuw het wiel moet worden uitgevonden. Wel moest ze zien te voorkomen dat het een Dallas voor Max-senioren zou worden. Daarom heeft zij een even simpele als effectieve verjongingstruc toegepast. De strijd tussen J.R. en Bobby wordt de strijd tussen hun zonen. Bovendien is het thema helemaal van de 21ste eeuw: het gaat over duurzame energie.


Dat laatste is een risico. De ondraaglijke saaiheid die uitgaat van alles wat met het maatschappelijk zo verantwoorde begrip duurzaamheid te maken heeft, kan nooit iets spannends opleveren. Om dat op te lossen vertrouwt Cidre geheel op J.R. en de slechtheid die hij genetisch heeft overgedragen op zijn zoon.


Het verhaal begint anno 2012 met Bobby, de goede Ewing, die de familieranch Southfork wil verkopen aan de raad voor natuurbescherming. Die moet erop moet toezien dat het uitgestrekte landgoed nooit zal worden ontsierd door olieboortorens. Zijn aangenomen zoon Christopher, gespeeld door Jesse Metcalfe, is ondertussen hard bezig om het oude oliebedrijf van de Ewings om te bouwen tot een onderneming voor alternatieve energie.


Gaap. Maar, net voor de kijkers zouden kunnen gaan afhaken, blijkt (gelukkig) dat de zoon van J.R., gespeeld door Josh Henderson, al lang en breed in het geniep naar olie aan het boren is op het terrein van Southfork. Als echte Texaan vindt deze John Ross al dat groene gedoe maar niks. Hij wil rijk worden.


Zijn vader, de slechte Ewing die ooit veel van zijn fortuin verspeelde, leeft op dat moment een teruggetrokken en depressief bestaan in een rusthuis. Maar als hij hoort over de mogelijke verkoop van Southfork, wordt de oude J.R. in hem wakker. Hij benadert zijn ambitieuze zoon, naar wie hij lang niet had omgekeken, om front te maken tegen Bobby en Christopher. De oude familievete wordt van vader op zoon overgedragen en gaat een nieuwe ronde in.


'Dallas, de volgende generatie', zo is al geschreven. Maar afgewacht moet nog worden of de serie dezelfde aantrekkingskracht zal hebben als in de jaren tachtig. In 1980 trok de aflevering Wie schoot J.R. neer? in Amerika negentig miljoen kijkers. Dat was driekwart van alle televisiekijkers op die avond. In de hele wereld keken er bijna 360 miljoen mensen. Door het goede Texaanse leven, de grote cowboyhoeden en het toegeven aan alle denkbare menselijke zwakheden kwam de serie symbool te staan voor een rijk maar ook onmatig Amerika.


Het zijn andere tijden nu. Hoewel het Texas van de olie nog steeds staat voor veel geld, wordt er iets minder uitbundig mee gepronkt. Modern is verder het tempo: er zit meer actie in de nieuwe serie. Volgens Duffy gaat alles zoveel sneller dat er nu vijf oude afleveringen in een uur gaan.


En hoe gaat het met Sue Ellen? Zij drinkt niet meer, wil gouverneur van Texas worden en helpt haar zoon uit wroeging over de tijd dat ze als moeder tekortschoot. Haar rol is er wel op vooruitgegaan, grapt ze. Vroeger waren er voor haar slechts 'twee verhaallijnen: drinken en vreemdgaan.'


Pamela Ewing, de vrouw van Bobby gespeeld door Victoria Principal, is de grote afwezige. In 1987 werd het laatst iets van haar vernomen, toen ze ontdekte dat ze ongeneeslijk ziek was en verdween om met iemand te hertrouwen. Niemand heeft Pamela ooit zien doodgaan, dus wie weet komt ze nog een keer terug, zegt Duffy. Er is inmiddels een nieuwe mevrouw Bobby Ewing.


Bij Larry Hagman werd vorig najaar kanker geconstateerd. Hij onderging chemotherapie en volgens hem is zijn gezondheid nu goed. Verder is hij nog steeds helemaal J.R. Josh Henderson (die nog niet geboren was toen Dallas in 1978 begon) was even uit het veld geslagen toen hij de eerste scène met hem opnam: 'Zodra hij die ogen opende, was het alsof de geest van J.R. de kamer vulde en me in het gezicht mepte. Alsof hij wilde zeggen: "Hé, ik ben terug".'


Dallas zoals het was

Dallas in de jaren zeventig. De oliefamilie, normaal verscheurd door twisten, is even bij elkaar. Staand van links naar rechts: Pamela, Bobby, stamvader Jock, Sue Ellen en J.R. Ewing. Zittend: Lucy en moeder Miss Ellie.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.