Terug naar de realiteit

Na een sneeuwgevecht willen de mannen en de kinderen alvast ontbijten. De vrouwen moeten wachten

Kick zag de contouren van het dorpje Oost-Vlieland opdoemen. Witte schuine daken met pluimen van grijze rook. De sneeuw had van het landschap een wezenloze egale vlakte gemaakt, waaruit hier en daar vormen van bomen, verkeerspalen en hekken glooiden. Zelf maakte Kick ook een behoorlijk witte indruk. Toen hij als beginnende yeti het dorpje binnenkwam, zag hij voor het eerst die dag het levende bewijs dat hij niet als enige op aarde was overgebleven. Op een paar meter afstand groette hij de onbesneeuwde tegenligger, en pas op dat moment zag hij wie die ander was. Hij slaakte een vloek, die weerklonk in de straat. 'Wel godverdomme!'


De passant keek niet al te verbaasd op en begroette hem vriendelijk.


'Wat doe jij nu hier, man?', zei Kick.


Even stonden ze tegenover elkaar.


'Ga je naar het dorp?'


'Hoe kom je hier?'


'Zullen we kijken of we al ergens een kop koffie kunnen drinken?', zei de andere man, en zonder het antwoord af te wachten draaide hij zich om, richting de Dorpsstraat.


Meanwhile! Een paar kilometer verderop was Frederique wakker geworden van het gestamp van kinderen in het keukenvertrek. Ze luisterde naar de hysterische geluiden in en om het huis. Met tegenzin richtte ze zich op, om zich uit de onderste helft van het stapelbed te manoeuvreren. Toen ze doorhad dat ze alleen in de slaapzaal was, knipte ze het tl-licht aan. Werktuiglijk checkte ze haar mobiele telefoon. Vijf sms'jes, allen met het verzoek of ze 'toevallig' die avond kon invallen voor een zieke cameraman. Draaien op oudejaarsnacht. De ene opdrachtgever bood twee en een andere drie keer haar dagtarief, een derde beloofde haar zijn eeuwige liefde.


Een seconde of vier vroeg Freek zich af hoe laat de veerdienst naar Harlingen zou vertrekken, en wat haar gezin en vrienden ervan zouden vinden als ze besloot de jaarwisseling toch niet met hen door te brengen. Volgens theoretisch natuurkundigen moet er ergens in andere dimensies een paralleluniversum bestaan, waar een cameravrouw genaamd Frederique zich na het lezen van berichtjes op haar telefoon begon aan te kleden, om zich naar de eerste boot richting het vasteland te spoeden.


In ons universum stapte Freek echter de keuken van de jeugdboerderij binnen.


'Ssst, daar heb je d'r', zei Sanne, die haar geschrokken en toen glimlachend aankeek. Schor begroette Freek het gezelschap. Sanne en Rosalie imiteerden haar hese ochtendstem. Freek zag dat de rest van De Vijf al gesoigneerd en opgesnold was, en stelde vast dat haar vriendinnen er nog altijd imponerend uitzagen - misschien nog meer dan vijftien jaar geleden, nu de schoonheidsbeloften van toen door levenservaringen zijn gevoed.


Sanne zat achter een laptop te bloggen, Bibi las een Duits tijdschrift, Klaasje stond te bellen en Rosalie staarde naar buiten, waar de kinderen en mannen waren verwikkeld in een verbeten inzeepgevecht. Af en toe beukte er een sneeuwbal tegen een raam van de keuken.


'Ze hebben ons vanmorgen maar liefst tot half acht laten uitslapen, die smerige rotkinderen', zei Bibi, zonder op te kijken van haar SUPERillu. 'Wat is jouw geheim dat je door hun gekrijs heen kunt slapen?'


'Totale vermoeidheid', antwoordde Freek, die op het aanrecht tevergeefs naar koffie begon te zoeken. Sanne wees haar erop dat er niets was: 'Gisteravond is alles opgemaakt. Pas om tien uur worden we door de bolderkar van het hotel met bagage en al opgehaald voor het ontbijtbuffet. Tot die tijd hebben we alleen water.'


'Als ze ons natuurlijk überhaupt weten te vinden in dit weer', zei Rosalie. 'We sneeuwen hier in zonder voedsel, en de hele wereld vergeet dat we er zijn.'


Op dat moment stapte Pim de keuken in, met zijn voeten stampend op de mat. Hij kuste Freek en zei dat de verkleumde sneeuwsoldaten net hadden besloten alvast in de richting van het hotel te lopen. De moeders moesten achterblijven om de koffers te bewaken. Na Pims vertrek vloog er als afscheidscadeau van de kinderen nog een salvo sneeuwballen tegen het raam.


'Smerige, smerige kinderen', mompelde Bibi.


'Is er iets?', vroeg Freek aan Bibi.


Ze keek op uit haar Duitse roddelblad.


'Wat zou er moeten zijn?'


En zo zaten de vriendinnen alleen met elkaar in een uitgeleefde lege keuken, die in de verte leek op de afgeleefde lege woonkeuken van hun voormalige studentenhuis. Net als vroeger in de Joris van Spilbergen lazen ze elkaar mooie zinnen en opmerkelijke berichten voor.


'Hier, een test voor ons: de Love Und Freundschaft Quiz,' zei Bibi, waarop ze de vraag begon voor te lezen die Kick eerder die ochtend ook had geprobeerd te beantwoorden. 'Sie finden ihre beste Freundin mit ihrem Partner im Bett. Über wen sind Sie am meisten verärgert? Über ihn. Über sie, oder über beide? Nou, zeg het maar.'


'Wat is de vraag?', vroeg Rosalie.


'Jouw beste vriendin heeft zich laten naaien door jouw man. Op wie ben je het meest boos?'


'Ik heb geen man', zei Rosalie, die niet over de kwestie na wilde denken en haar iPhone aansloot op de geluidsboxjes van een of ander kind. Door de ruimte schalde een van de vele nummers die de vrouwen in vernevelde tijden draaiden: Back to life, back to reality van Soul II Soul.


Rosalie zong het nummer mee en Sanne haakte in. Toen ook Freek in haar handen klapte, zagen ze dat Klaasje met tranen in haar ogen bij het raam stond, haar telefoon in haar hand. Direct zette Rosalie de muziek zachter.


Klaasje had net een gesprek met haar schoonouders beëindigd, lieve lieve mensen die haar dochtertje Frances hadden gekidnapt en nu blijkbaar graag wilden opscheppen hoe blij ze met hun kleinkind waren, hoe lief ze lag te boeren in haar wiegje.


'Verdomme, dit was de eerste nacht in haar leven dat Korneel en ik niet bij haar sliepen, dat we er niet waren toen ze wakker werd', zei Klaasje, die zich niet meer inhield en toegaf aan haar bubbuvvuddu. Ze zei dat het gemis inderdaad voelde als de emotie die ze zich voorstelde bij liefdesverdriet.


'Al ken ik dat niet. Ben altijd degene geweest die jongens dumpte', stamelde ze, door haar snikken heen. 'En nu heb ik mijn dochter gedumpt.'


Dit laatste bedoelde ze als een ontwapenende opmerking, maar haar woorden troostten haar niet. Wat wel troostte was de omhelzing van Sanne en de kussen van Rosalie en ook van Bibi, die haar ochtendchagrijn overwonnen leek te hebben.


Even later zette Rosalie haar iPhone weer aan, met het volume op z'n hardst. De nummers uit de hoogtijdagen van De Joris schalden door de keuken. Don't Speak. Groove Is In The Heart. Het is een nacht. Sing Hallelujah. Who Do You Think You Are?


Steeds harder zongen de vrouwen mee. De Vijf in de ingesneeuwde jeugdboerderij. Wild springend stonden ze te dansen bij het aanrecht, alsof ze hoorden bij een showballet van een popprogramma uit de jaren tachtig. Disco om half tien 's morgens.


Bij het nummer You Oughta Know van Alanis Morissette ging de deur plotseling open en stapte Kick in de opening, nog steeds in zijn yeti-vermomming. Het duurde heel even voor de vijf vrouwen doorhadden dat hij er stond, maar toen gilden ze het refrein van het nummer verbeten naar hem toe, ondertussen uitdagend om hem heen dansend.


'Ik heb een verstekeling meegenomen', probeerde hij uit te brengen.


Wat eraan vooraf ging

De Vijf is een groep van vijf vrouwen die elkaar al een jaar of negentien jaar kent en jarenlang in een studentenhuis woonde ('de Joris van Spilbergen'). De vrouwen willen gezamenlijk Oud en Nieuw vieren op Vlieland, in het bijzijn van mannen en kinderen. Omdat het hotel is overboekt, wijkt het gezelschap uit naar een verlaten jeugdboerderij. Na een korte nacht - waarin Bibi onder de dekens tekstberichten heeft uitgewisseld met haar geheime minnaar en haar man Kick naar een aanpalende ruimte is geslopen, gevolgd door iemand anders van het gezelschap - is Kick veel te vroeg opgestaan, voor een ochtendwandeling over het eiland.


Personogram

Er zijn vier gezinnen mee en een alleenstaande moeder met kinderen. Spil zijn Bibi Roskam (yogalerares en uitvaartverzorgster) & Kick Groen (platenbons). De vader van Kick wordt Opa Kick genoemd. Cameravrouw Frederique Severijn heeft al jaren de geheimen van haar vriendinnen verzameld. Ze is getrouwd met tv-maker en practicle joker Pim Staal. Sanne Moens is persrechter en getrouwd met Bram Laprice, redacteur bij Libelle. Klaasje Binninga is ambtenaar, getrouwd met Korneel Petersen, duikinstructeur bij de brandweer. Rosalie van Lokeren is een gescheiden puzzelontwerpster. Haar ex-man Pjotr woont in Nieuw-Zeeland.


1.1 Nummers

Welke muziek draaiden studentes in de jaren negentig, vroeg ik aan Facebook en Twitter. Een kleine honderd reacties en een veelvoud genoemde bands stroomden binnen. Een kleine greep: Salt-n-Pepa, Soul II Soul, Rage Against The Machine, Pearljam, Extreme, Young Disciples, Prince, B-52's, Dee-lite, No Doubt, 4 Non Blondes, Ace Of Base, Spice Girls, Melissa Etheridge, Sinead O'Connor, Bettie Serveert, Björk, Everything But The Girl, Lauren Hill, Portishead, enzovoort enzovoort. Meest genoemde Nederlandse muziek: Guus Meeuwis.


1.2 Frances

In aflevering 4 was Frances nog vier maanden oud, maar er werd mij op Facebook door bezorgde ouders op gewezen dat dit toch echt aan de te jonge kant is om al uit logeren te worden gestuurd. Vandaar dat het meisje er 15 afleveringen verder zomaar 2 maanden bij heeft gekregen.


1.3 Parallel universum

Tijdens de kerstvakantie las ik Brian Greenes De verborgen realiteit over parallelle universums (uitgeverij Spectrum), een even onbegrijpelijk als fascinerend boek. Citaat: 'Een (...) scenario uit de snaartheorie (...) stelt dat ons universum een van de mogelijk veeltallige 'plakken' is, die in een hogerdimensionale ruimte rondzweven, als een soort snee van een groter kosmisch brood.'


ALLE LEEFTIJDEN

Charlotte Spierings mailde: 'Ik [...] vraag me af of de jaartallen en leeftijden wel kloppen. De vriendschap ontstond op 7 september 1995 tijdens de ontgroening. De meisjes zullen toen dus 18/19 zijn geweest en in 1976-'77 geboren zijn. In 2002 (twee jaar na de dood van huishond Timmy in 2000) zou Sanne als eerste moeder worden. Joep zou dus het oudste kind moeten zijn en maximaal 10 jaar zijn (als hij geleefd had). Zijn jongere broer Duco is echter 11. Bovendien is het oudste kind van Bibi en Kick al 14 (...). Je kunt overwegen de jaartallen in de eerste afleveringen aan te passen.'

Mijn verklaring voor deze omissie is na te lezen op facebook.com/volkskrantfeuilleton. Spierings' wenk is dankbaar aanvaard: de jaartallen in de eerste afleveringen heb ik direct aangepast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden