Terug bij af

Het is geen echt bont wat ze aanheeft. Ook de wol van haar muts lijkt niet echt. Net als de trui met de rode kol. Breed zal ze het niet hebben. Ze heeft zich wel opgemaakt, lippenstift op haar lippen. Oogschaduw op haar boven oogleden. Op haar oogharen zit mascara, waterproof. Anders was het nu uitgelopen, haar ogen staan boordevol.


Linksachter een gebouw. Kenmerkend hoe het bovenste deel inspringt. De driehoekige uitsteeksels op het dak, het lijkt wel een kerk. Het staat aan de rand van het Onafhankelijkheidsplein, ik herken het, de laatste tijd heb ik het plein met Streetview regelmatig bezocht. Dan kan het niet anders of de dame met de traan kijkt in de richting van de grote marmeren paal op het plein, de obelisk. Op die obelisk staat een vrouw met vleugels. Dat is Berehynia, de oermoeder, oorspronkelijk de Slavische beschermvrouwe van het huis. Oost west, thuis best. Beetje wrang als je bedenkt dat het oosten en het westen van Oekraïne nu zo op gespannen voet staan.


Sinds de onafhankelijkheidsverklaring in 1991 is Berehynia ook de beschermvrouwe van Oekraïne. Ik schat de huilende dame begin vijftig. Toen Oekraïne onafhankelijk werd, was ze eind twintig. Na een hoopvol begin zag ze in het parlement politici steeds vaker op de vuist gaan. Stond Janoekovitsj aan het roer, Joesjenko of Timosjenko, ze bleken allemaal even corrupt. Is na een bloedige strijd eindelijk de ergste van het stel verdreven, vallen de Russen binnen. Terug bij af. Ik zou ook een traan laten.


Gek, de vrouwen om haar heen huilen niet. Terwijl ook zij omhoog kijken naar Berehynia. Zo plechtig als ze kijken zou het me niet verbazen als er net een volkslied wordt gespeeld. Rechtsachter de huilende vrouw zie je een schouder, nog een schouder en dan de enige vrouw in beeld zonder lippenstift. Ze staat twee mensen verder naar achteren en meteen is haar hoofd half zo groot. Moet een lichte groothoek zijn geweest waarmee de foto is genomen. De fotograaf heeft pal op de huilende dame gestaan om haar zo beeldvullend te krijgen. Ze is zich heel bewust dat ze gefotografeerd wordt. Ze laat de traan lekker zitten. Ze voelt dat haar verdriet volkomen terecht is, exemplarisch bijna. Wat valt er dan te verdoezelen?


Updates


Twitter.com/HansAarsman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.