Territoriaal armpje drukken om een windmolenpark

Boven Rottumerplaat is de grens met Duitsland niet erg duidelijk. Laat nu net daar een windpark komen.

Bij het woord 'grensconflict' zwerven de gedachten al snel uit naar Kasjmir of Korea, maar ook dichter bij huis woedt een territoriale ruzie. Duitsland en Nederland bakkeleien al sinds de jaren zestig over hoe de Noordzeegrens tussen beide landen precies loopt. Een beoogd windmolenpark boven Rottumerplaat en het Duitse waddeneiland Borkum heeft de ruzie weer aangewakkerd.


Het Duitse energiebedrijf EWE is vorige maand op de Noordzee begonnen met de aanleg van het offshorewindpark Riffgat, een kilometer of vijftien ten noordoosten van Rottumerplaat. Als de dertig windturbines uit de 3,6 megawatt-klasse in de zomer van 2013 klaar zijn, moeten ze 120 duizend Duitse huishoudens van milieuvriendelijke stroom voorzien. Met de aanleg van het park is 450 miljoen euro gemoeid.


Maar waar ligt Riffgat: in Duitsland of in Nederland? Daarover kunnen de Duitse en Nederlandse autoriteiten het niet eens worden. Op de EWE-website van het Riffgat-project klinkt het zelfverzekerd: 'Het projectgebied bevindt zich circa 15 kilometer ten noordwesten van het eiland Borkum in de Noordzee en valt daarmee binnen de twaalf zeemijlenzone van Nedersaksen.'


In de ogen van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken ligt het windmolenpark echter 'ten dele' in Nederland. En dus heeft EWE eigenlijk een Nederlandse vergunning nodig, wat de aanleg weer voor lange tijd zou vertragen. Nederland is bang dat Riffgat een de facto erkenning zou betekenen dat dit deel van de wereldbol aan Duitsland toebehoort.


Het zeegebied waar de windmolens moeten verrijzen is met boeien afgezet. Schepen moeten op 500 meter afstand blijven van de bouwwerkzaamheden. In een 'Bericht aan zeevarenden' van de Koninklijke Marine, waarin schippers wordt gewaarschuwd, staat: 'Noot: Volgens het Koninkrijk der Nederlanden is de Bondsrepubliek Duitsland niet bevoegd dit gebied geheel te sluiten voor de aanleg van een windmolenpark.'


Bij energiebedrijf EWE maken ze zich weinig zorgen over de Nederlandse bezwaren. De eerste zeventig meter lange funderingspaal ging op 15 juni de grond in. Rijkswaterstaat stuurde prompt een protestbrief, waarop EWE antwoordde dat het park zich volgens de Duitse regering geheel op Duits grondgebied bevindt, en dat daarmee niets de bouw van Riffgat in de weg staat.


Riffgat maakt deel uit een van een groot project van de Duitse regering om een archipel van windparken aan te leggen langs de Duitse kust, zegt Christian Bartsch van energieconcern EWE. 'De overheid heeft de plekken aangewezen waarop de windparken gebouwd moesten worden. Riffgat was een van deze plekken. Wij hadden het niet voor het uitkiezen, maar hebben simpelweg onze vinger opgestoken en gezegd: ja, wij willen.'


Aan de bouw is twaalf jaar planningstijd voorafgegaan. Zo moest de locatie eerst geruimd worden van munitie uit de Tweede Wereldoorlog. Hoewel de stroom uit de windturbines ten goede moet komen aan Duitse huishoudens, profiteert niet alleen de Duitse economie van het windmolenpark. Net als bij een ander Duits windmolenproject, ten westen van het eiland Sylt, leveren de Nederlandse bedrijven Hollandia en Strukton het transformatorplatform voor Riffgat. Daarmee worden de dertig windturbines op het Duitse hoogspanningsnet aangesloten.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden