Terra zingt mooi maar helaas niet altijd even verstaanbaar

zaandam Een blauwe opblaasdolfijn komt kwispelend voorbij zwemmen, de kleine Marijn kijkt er nauwelijks van op. Maar wat wil je ook; het jongetje dobbert al vanaf het moment dat hij wakker werd in een verhuisdoos op zee rond, de angst is hij voorbij....

Matroos in de doos van Theater Terra is gebaseerd op het gelijknamige boek van Daphne Deckers. Het gaat over een jongetje dat boos is op zijn gescheiden ouders en in de bewerking van Theater Terra oogt het als één lange, betekenisvolle kinderdroom.

Mooi aan de toneelversie is het laagje dat het podium bedekt en waar de doos soepel overheen glijdt. Met eenvoudige middelen wordt nog meer bereikt; twee vleugels aan een stokje zijn een meeuw, de doos komt dichterbij doordat hij door een steeds groter exemplaar wordt vervangen.

Maar in schril contrast met het toneelbeeld staat de toneeltaal. Bij het transponeren van de verhaallijn is er iets misgegaan. Alsof bewerker Dick van den Heuvel vergeten is de verbanden aan te brengen. De blauwe dolfijn wordt gered van boze vissers, maar die vissers verdwijnen nog geen seconde in het niets. Een zeemeeuw is de vriend vanMarijn, maar waarom wordt nooit duidelijk. En wat heeft dat joch eigenlijk op zee te zoeken en waarom zou hij niet voor eeuwig op een boot blijven waar iedere dag taartjes worden gegeten? De liedjes lijken veel te verklaren, maar aangezien ze niet altijd verstaanbaar zijn, helpt dat weinig. Gelukkig kunnen de actrices Liesbeth Janse (Marijn) en Noortje Herlaar (o.a. dolfijn) mooi zingen, maar een heldere structuur was nóg mooier geweest.Jowi Schmitz

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden