'Terecht dat de geurproef van tafel is'

Ernest Louwes, die een jarenlange celstraf uitzat voor een moord, doet deze week aangifte tegen de hondengeleiders die indertijd de geurproef uitvoerden waarop hij in eerste instantie werd veroordeeld.

AMSTERDAM - Aan de recente brief van het Openbaar Ministerie, waarin het einde van de geurproeven met honden wordt gemeld, ontleent Louwes aanwijzingen dat er bij de geurproef tegen hem in 1999 is gefraudeerd.


Volgens Louwes wisten de hondengeleiders van tevoren welke van de zeven metalen buisjes zijn geur droeg, óf is zelfs het mes dat in eerste instantie werd gezien als het moordwapen bewust met zijn geur besmet.


Volgens opiniepeiler Maurice de Hond, die jarenlang Louwes' zaak bepleitte, is dat best mogelijk. 'Politieagenten zijn tot veel bereid om iemand die zij als dader zien in de cel te krijgen.'


Vrijdag berichtte de Volkskrant dat het OM voortaan afziet van de geurproeven met honden, nadat er verschillende malen was gesjoemeld.


Hoogleraar smaak- en geurherkenning Jan Frijters zegt trots te zijn dat zijn jarenlange ijver om de onvolkomenheden van de geurproef aan de kaak te stellen nu tot stopzetten heeft geleid.


Maurice de Hond laakt het OM-besluit de politiemensen die erkenden fouten te hebben gemaakt, niet te vervolgen. Een belediging voor de rechtstaat, vindt hij. 'In de VS zou je er minstens tien jaar voor hebben gekregen als je moedwillig op een verkeerde manier bewijs verzamelt.'


Ook rechtspsycholoog Peter van Koppen noemt dat OM-besluit 'bizar'. Maar anders dan Frijters en De Hond denkt Van Koppen dat de proef, mits 'blind' en correct uitgevoerd, wel degelijk een goed middel is om bewijs te verkrijgen.


Frijters kraakte de praktijk van de geurproeven vooral op basis van statistiek. Uit bestudering van proeven in 114 zaken merkte hij dat honden vaak een voorkeur voor bepaalde plekken van de aan te wijzen sporen hadden. De plek van het verdachte spoor tussen nepsporen hoort met een dobbelsteen te worden bepaald. Verschillende politieambtenaren hebben erkend dat het dobbelen werd overgeslagen.


Maar los van de procedure vindt Frijters de proef principieel niet deugen. 'Een hond kan niet de dadergeur eruithalen, hij kan hoogstens vergelijken met andere geuren. Als er geen echt spoor tussen ligt, kiest de hond er een die er het meest op lijkt.'


Ook is nog veel te weinig bekend over waar het geurspoor precies vandaan moet komen, hoe lang iemand iets moet hebben vastgehad, en hoe lang een geurspoor op een voorwerp kan blijven zitten, vindt Frijters. 'Het is allemaal geklets', vat hij samen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden