Ter Beek kent geen twijfels

Mirjam ter Beek demonstreerde gisteren haar vorm. In een vrijwel vlak gevaren voorwedstrijd tijdens de WK roeide de lichte skiffeuse op het water van Luzern een tijd van 7.39....

Dat de Zwitserse Pia Vogel in de race een bootlengte voor Ter Beek eindigde, betekende wel dat de Nederlandse morgen de herkansing moet roeien. Maar dat deerde Ter Beek niet.

'Vogel is wisselvallig', zei Ter Beek. 'Op de laatste wedstrijd in München was ik in de finale sneller.' Vogel roeide een thuiswedstrijd. En dat liet het Zwitserse deel van het publiek weten. Met de onvermijdelijke koeienbellen werd de plaatselijk favoriet aangemoedigd. 'Ik hoorde tijdens de wedstrijd constant Pia-Pia roepen. Dat zal in de finale nog wel erger zijn ', aldus de roeister

Ter Beek had een sterk bezette voorwedstrijd geloot. Zij trof niet alleen Vogel (wereldkampioen in '98 en '99), maar ook regerend wereldkampioen Laila Finska-Bezerra uit Finland was van de partij. Voor de start had Ter Beek in stilte al een strijd met de wereldkampioen gevoerd. 'Daar roeide ik met een rustig haal en in een gelijk tempo de Finse voorbij. Ik dacht als je je nu al laat pakken, dan eindig ik in de wedstrijd ook voor jou.'

Toch verwacht Ter Beek de Finse wel voorin als het om de gouden medaille gaat. 'Naast Vogel en de Finse is de Ierse Jennings goed in vorm. Maar ik denk dat zij met mij ook niet blij zijn. Ik ga voor goud.'

Ter Beek heeft dit jaar dan ook al goed gepresteerd. Bij de wereldbekerwedstrijd in Sevilla werd ze tweede. Een maand later was het resultaat iets minder. Ter Beek werd derde. De Amsterdamse wil niets weten van een aflopende reeks. 'Als ik naar dat rijtje kijk, dan zie ik dat er een plaats ontbreekt. En dat is de eerste.'

Ter Beek debuteerde in '97 met de elfde plaats bij de WK. Vervolgens was ze twee jaar uit beeld. In '98 verbleef ze in Australië. Een jaar later werd ze wel Nederlands kampioen, maar vervolgens werd ze geveld door een hernia en startte ze dat jaar niet meer.

Vorig jaar poogde Ter Beek vergeefs om in de olympische klasse dubbeltwee de Spelen te bereiken. Uiteindelijk ging de Amsterdamse naar de WK voor de niet-olympische boten. In dat veld bereikte ze wel de finale, maar kwam ze niet verder dan de zesde en laatste plaats.

Dit jaar werd ze wederom getroffen door een blessure. Tijdens een roeikamp die het midden hield tussen een selectie en een trainingsstage, brak ze een rib. 'Een gevolg van overbelasting. Mijn botten zijn niet zo dik, mijn spieren relatief sterk. De spieren het van de botten.' Ter Beek kon twee maanden niet roeien en werd veroordeeld tot fietstrainingen.

Ook over die tegenslag zette ze zich heen. 'Doorzetten is de belangrijkste eigenschap die een skiffeuse moet hebben. En daarnaast moet je het prettig vinden om alleen op het water te zijn', aldus Ter Beek, die dit jaar als enige van de Nederlandse equipe in een eenzitter vaart. Op de wal is coach Hans Lyklama haar maatje. Hij compenseert het gemis van een ploeggenoot. Het 'stel' zal niet uit eten gaan. 'Ik blijf deze week onder de 59 kilo.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden