Televisie over de Schilderswijk: Kap nâh!

Den Haag, je tikt ertegen en het zingt. Maar welk liedje? Afgelopen jaar hebben media de blik gericht op de Schilderswijk. Er zou een 'shariadriehoek' bestaan, een klein kalifaatje, dat misschien wel is verzonnen door een recentelijk ontslagen Trouw-redacteur. De Telegraaf promoveerde een opstootje afgelopen zomer tot een heuse 'veldslag'. Er zou politiegeweld bestaan van blanke agenten tegen gekleurde bewoners, was eerder het nieuws. En het is er reuze gezellig, vertelt nu RTL's zesdelige reeks Rondkomen in de Schilderswijk.

Ten tijde van de veldslagen liep het productiehuis van Peter van der Vorst al een tijdje rond in de wijk. Analoog aan regisseur Hans Pool die voor de VPRO het leven in de Utrechtse Voorstraat vastlegde. Het verschil: wat bij Pool puur journalistiek heet, is bij RTL het aangekochte format van het Britse Benefit Street.

Dat roept vragen op over het journalistieke gehalte van Rondkomen in de Schilderswijk. Maar ik kan niet ontkennen dat het geschetste beeld mij geloofwaardiger voorkomt dan menige rampspoed van andere media.

De verhaallijnen rond de bewoners zijn in stukjes geknipt als in elke realitysoap. Waar Pool enkel registreert, zet de voice-over van Van der Vorst het perspectief neer in de Schilderswijk. Zijn beeld over de wijk is zonniger, zonder dat de rauwe werkelijkheid wordt vermeden: omstreden arrestaties, de 'veldslag', armoe, verslaving en ander leed: het komt allemaal langs.

Spil van de reeks zijn Mies en Dirk Marijt, buurtwerkers die 'alleen tussen zes plankies' hun wijk verlaten. Zij wilden aanvankelijk niet meewerken, vertelden ze bij Humberto Tan; media waren toch alleen maar uit op ellende. In ruil voor 'positieve' aandacht zien we nu toch hoe zij er op het Fakonahof iets van proberen te maken met die honderd nationaliteiten en 60 procent werklozen. Zo er al een shariadriehoek bestaat, dan is die mijlenver weg: het beeld van de ouderwetse, gezellige maar vooral blanke volkswijk overheerst. Ja, die bewoners balen van de nachtelijke herrie in de ramadan. Maar het is Mies die de redelijkheid zelve blijft.

Hoogtepunt tot nu toe was de aflevering rond de terminaal zieke buurtgenoot Joop, buurman van Bep. 'Over drie kwartier krijgt-ie een spuitje.' Buren verzamelden zich bij hem op de stoep. In zijn laatste minuten kwam Joop buiten zitten in de zon. Je mag hopen dat het niet is uitgelokt door de RTL-ploeg (ik verwacht van niet), maar indrukwekkend was het te zien hoe de buurt uitliep voor een afscheid.

Zoals het onmiskenbaar grappig was Bep te horen na afloop. Ze voelde zich miskend omdat ze niet in een erfenis zal delen. Bep had zich 'de choleratyfus voor hem gelopen' toen hij ziek was. Er had meer in gezeten, dacht ze. 'Maar ik ben geen hoer.' Uit zijn grof vuil had ze een laaf in z'n blote kont gepikt. Die pronkt nu in haar achtertuintje. 'Zo, pik. Jij staat hier.'

Rondkomen in de Schilderswijk is vakkundig gemaakt, met oog voor drama, plotjes én humor, terwijl de bewoners authentiek lijken te blijven. Donderdag ging het over de huttenbouwdag op het 'zwerversplein'. Een zooitje, maar een geregeld zooitje. Alcoholiste Henny had al twee weken geen alcohol gedronken -- overdag. Marian (65) deed inkopen voor de boodschappenbingo en donderde met haar volle gewicht van een laddertje: 'O, wat een mongool, hè?'

Merkwaardig: hun plat-Haags werd ondertiteld. Alsof de tv-kijker nooit is bijgeschoold door Jacobse & Van Es, hun verre achternichtje Barbie. Zoals Haagse Harry, zoon van wijlen geestelijk vader Marnix Rueb, zei: Kap nâh!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden