Teamgeest zit renners van Riis in de weg

T-Mobile heeft na het vertrek van Ullrich de macht gegrepen in de Tour, maar bij CSC gaat het zonder Basso van kwaad tot erger....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

Je kunt in de teambus of camper een tekening hangen met daarop de waarden van de ploeg. Je kunt de renners leren dat ‘respect, communicatie, loyaliteit en overtuiging’ de voorwaarden zijn die tot succes leiden. Maar als de praktijk anders blijkt dan de theorie, hoe geloofwaardig ben je dan nog?

Wie het de laatste maanden over het succes van CSC had, sprak bewonderend over de visie van Bjarne Riis. De Deen streed tegen het conservatisme in zijn sport en leek met zijn ploeg een nieuwe weg ingeslagen. Er werd samen gewonnen en verloren. En iedereen kreeg zijn moment in de zon.

Nee, dan T-Mobile. Daar reden de kopmannen, Ullrich, Klöden en Vinokoerov, elkaar vorig jaar nog in de wielen tijdens de Tour. Het oogde allesbehalve gesmeerd. Een visie kon er niet worden ontdekt. Het enige dat telde was dat Ullrich in Parijs het geel zou dragen. De rest was volstrekt niet van belang.

Maar in de zomer van 2006 functioneert het Duitse crisismanagement voorlopig beter dan het Deense. Bij T-Mobile genieten de renners, ontdaan van het juk-Ullrich, van hun vrijheid en jutten ze elkaar op in de race om het kopmanschap. Bij CSC is na het gedwongen vertrek van kopman Basso de wet van Murphy van kracht.

Sprinter O‘Grady kwam op weg naar Valkenburg zwaar ten val; bij de tegenpartij won Kessler de etappe. Julich kletterde zaterdag tegen het asfalt; bij de tegenpartij zegevierde Sergej Gontsjar. De gele trui was zijn bonus.

Zes van de zeven nog overgebleven renners van T-Mobile staan bij de beste veertien. Bij CSC is alle druk op de schouders komen liggen van Carlos Sastre, een Spanjaard die pas in de schijnwerpers had moeten staan tijdens de Vuelta. Hij had CSC, na de Giro en de Tour, de derde zege in een grote ronde moeten schenken.

Het lijkt alsof de veelgeroemde teamfilosofie de Deense ploeg nu in de weg zit. De pijn van een ‘bloedbroeder’ laat zich in de hele familie voelen.

Het is het grootste verschil tussen de twee ploegen die aan de vooravond van de Tour hun twee toppers naar huis stuurden. Basso was al het hele seizoen met zijn ploegmaats op stap, voor Ullrich begint het seizoen pas in mei. Zijn collega’s zijn niet anders gewend.

Basso heeft iedereen bij CSC de kans gegeven zich aan hem te hechten. ‘Zijn vertrek is een bom geweest die in onze handen is ontploft’, zei Jens Voigt.

De Duitser werd laatste in de tijdrit. Hij mocht het van Riis rustig aan doen. Normaliter eist Riis van al zijn renners dat ze zich leegrijden in een tijdrit. Het biedt de ploeg in een ronde meer ruimte om tactisch te manoeuvreren.

Maar Voigt had op weg naar Valkenburg geprobeerd de moraal op te krikken door mee te glippen in een ontsnapping. Het feit dat de Duitser toen als een van de eerste werd gelost, was allesbehalve een bemoedigend signaal. Voigt hoort bij CSC de onverwoestbare rots in de branding te zijn.

Riis bekende te hebben gehuild toen hij vlak voor de Tour de renners op de hoogte moest stellen van het besluit Basso naar huis te sturen. Een dag later kregen de renners de opdracht in het openbaar niet over Basso te praten. Ook ’s avonds aan tafel wordt het onderwerp vermeden.

Het doet vreemd aan voor een ploeg, die naar buiten toe openheid bepleit en communicatie als een van zijn belangrijkste waarden beschouwd. In de winter gaan de renners op survivalkamp en worden ze onder de extreemste omstandigheden voorbereid op wat het seizoen zal brengen. Alleen in een crisis leert een ploeg hoe een crisis te bezweren, redeneert Riis.

T-Mobile had geen training nodig. Daar volgden op het schandaal rond Ullrich de problemen van Jörg Ludewig en van de drie patiënten van de Italiaanse dokter Ferrari, Michael Rogers, Patrick Sinkewitz en Eddy Mazzoleni.

Ludewig zou acht jaar geleden, in dienst van Gerolsteiner, hebben getracht verboden middelen aan te schaffen. De drie renners, zaterdag respectievelijk vierde, zesde en zestiende in de tijdrit, hebben hun samenwerking met de Italiaanse preparatore moeten verbreken.

Het maakt deel uit van de nieuwe politiek van het Duitse team, dat de richtlijnen inzake het antidopingbeleid heeft aangescherpt. Het wil de wereld zijn goede wil tonen.

Het enige dat Riis voorlopig doet is strijden tegen diezelfde mensen. ‘Het is heel gemakkelijk om te zeggen: Bjarne geeft zijn renners doping! Maar de mensen zouden eens moeten proberen te begrijpen wat ik doe, hoe veel tijd ik aan mijn ploeg besteed’, zei hij zaterdag.

Zijn filosofie staat onder druk. In Duitsland kon men naar Pevenage wijzen als hoofdschuldige in het drama-Ullrich. In Italië en Denemarken doen ze hetzelfde met Riis; hem wordt een gebrek aan solidariteit met zijn kopman verweten.

Riis kan deze Tour de pagina nog niet omslaan. Hij vroeg zaterdag om geduld. ‘Wanneer je je als een ploeg kunt gedragen in een crisis, zul je daar samen sterker uit komen. Wij kunnen dat. Ik ben niet bang, ik heb een plan in mijn hoofd.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden