'Teamgeest is onmisbaar voor succes'

In een weekeinde waarin oude sterren verbleekten en de Nederlandse schaatsenclave ten prooi viel aan zorgen en twijfels omtrent de olympische toekomst traden op de valreep twee nieuwe vaandeldragers voor het voetlicht....

Via een zinderende race spoelden Verheijen en De Jong iets van de bittere smaak van de WK afstanden weg, al verloren beide helden de realiteit niet uit het oog. 'Het blijft een mager toernooi voor Nederland. Zes medailles en daarvan zijn vier van Verheijen en mij. Dat geeft te denken', zei De Jong. Verheijen: 'Ik ben hartstikke blij, maar ik ben waarschijnlijk wel één van de weinigen.'

De hoofdrol werd zondag opgeëist door Carl Verheijen. Vanuit ogenschijnlijk geslagen positie vocht hij zich terug in de race, om met een nimmer vertoonde slotronde (29,6) zijn rivaal in de laatste meters alsnog tot overgave te dwingen.

Nadat hij een week eerder bij de World Cup in Calgary voor het eerst in zijn loopbaan een dagzege had geboekt, betekende de titel van Salt Lake City voor Verheijen de definitieve verlossing uit de rol van subtopper.

Verheijen: 'Dit is zo belangrijk. Natuurlijk heb ik altijd wel het vermoeden gehad dat dit erin zat, maar je moet wel een keer de bevestiging krijgen. Je moet ook leren winnen. Binnen een week heb ik nu twee keer gewonnen, eerst in Calgary en nu bij dit WK. Dit geeft heel veel zelfvertrouwen. Ik weet nu zeker dat ik hier volgend jaar ook kan staan. En dan kan ik nog beter zijn.'

De smaak van het goud had Bob de Jong al eerder geproefd. Als junior baarde de Leimuidenaar opzien door tweemaal wereldkampioen te worden en twee jaar terug eiste hij in Heerenveen reeds de wereldtitel op de tien kilometer op. Maar de bijbehorende erkenning wilde hem maar niet ten deel vallen. Altijd wist De Jong zijn prestaties overschaduwd door de nog indrukwekkendere optredens van Gianni Romme.

Mede om die reden verruilde De Jong mei vorig jaar de commerciële ploeg SpaarSelect, waar Romme alle aandacht opeiste, voor het team van TVM, waar Ritsma het boegbeeld vormt. In Salt Lake City kon De Jong van de heilzame uitwerking getuigen. 'Ik zit nu in een ploeg waar iedereen genoeg individuele aandacht krijgt. Ieder werkt naar een doel toe en de één is niet belangrijker dan de ander. Dit bevalt uitstekend.'

In de analyses van De Jong en Verheijen klonk een niet mis te verstane boodschap door aan het adres van overige Nederlands schaatsploegen. Juist de rust en collegialiteit die beide stayers in hun directe omgeving aantreffen - respectievelijk bij TVM en de kernploeg - vormen de basis voor de sprong naar de internationale top. Op dat punt kunnen de intern borrelende commerciële ploegen van SpaarSelect en DSB nog iets leren.

Teamgeest, doceerde Verheijen, is een onmisbare factor op de route naar succes. 'De sfeer in onze ploeg is zo goed. In mei hebben we afgesproken dat we ons niet laten afleiden door randzaken en dat we proberen met elkaar iets moois te bereiken. We willen als ploeg dolgraag bij elkaar blijven. Oké, misschien verdienen wij een iets kleiner salaris. Maar er waren hier ook schaatsers die meer verdienen dan ik en die geen goud hebben. Ik weet wel waar ik voor kies.'

In koor spraken Verheijen en De Jong de wens uit dat ze na hun machtsgreep in Salt Lake City een passende behandeling van de selectie-commissie zullen krijgen. Refererend aan de talloze discussies en conflicten omtrent WK-selecties gedurende het afgelopen seizoen pleitten de beide stayers ervoor potentiële gouddelfers vroegtijdig zekerheid te verschaffen over olympische deelname. Daarbij wezen Verheijen en De Jong in de eerste plaats op zichzelf.

Verheijen: 'Het is zaak ervoor te zorgen dat de beste mensen fit naar de Olympische Spelen gaan. Ik vind dat iedereen een kans moet hebben om zich te kwalificeren, maar de één verdient wel meer bescherming dan de ander. Wie dit seizoen een nominatie heeft verdient, hoeft zich volgend seizoen niet nog eens drie of vier keer te bewijzen. Bob en ik hebben bewezen wat we kunnen, wij verdienen een beetje bescherming. Dan kunnen we op de Spelen ook weer vlammen.'

In dat geval durven De Jong en Verheijen over een jaar ook zonder enige vrees het nog onaantastbare lijkende wereldrecord van Gianni Romme (13.03,40) te attaqueren. De Jong: 'Wereldrecords worden altijd een keer verbeterd, dus deze ook.' Verheijen: 'Het is nog maar negen seconden. Als hier volgend jaar iets beter ijs ligt en ik ben ook iets beter geworden, moet het kunnen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden