'Te veel contact is ook niet goed'

Frans Simmes (19) reist in Australië, Godelief Swank (26) toert door Europa, Irene en Myrte Huyts (18) trokken afzonderlijk van elkaar door Latijns Amerika en Zuidoost-Azië, en troffen elkaar deze week in Ecuador....

Aimée Kiene

Niet iedereen zit te wachten op ellenlange reisverslagen, per mail verstuurd naar een stuk of honderd vage kennissen. Maar e-mail-contact blijkt voor bezorgde ouders een godsgeschenk. 'Leve de communicatie van nu', zegt Eke Veldkamp, de moeder van Frans die in Australië rondtrekt.

'Toen de kinderen klein waren, woonden we drie jaar op de Filipijnen. Wij schreven toen brieven. Als je geluk had, kreeg je na vier weken eens antwoord.' Met Frans mailt ze bijna een keer per week. Sinds september heeft hij drie keer - collect call - gebeld.

Het is het lot van het thuisfront: op afstand meegenieten, meeleven en bezorgd zijn over de lotgevallen van de reizende dierbare. En wachten op het volgende teken van leven vanuit de zoveelste uithoek van de wereld. Hoewel, de tijd dat op reis gaan zoveel betekende als alle banden met het thuisfront doorsnijden, is voorbij. Integendeel, het contact lijkt vaak intensiever te zijn dan normaal.

Weken wachten op een brief is niet meer nodig. Dankzij e-mail zijn de achterblijvers meer dan ooit op de hoogte van het wel en wee van de reizigers.

De tweelingzusjes zusjes Huyts (18) zijn sinds deze week herenigd. Na een halfjaar los van elkaar op reis te zijn geweest, kregen ze zo'n enorme behoefte om bij elkaar te zijn, dat Irene vanuit Kathmandu begon aan een reis van zestig uur om haar zus Myrte te ontmoeten in Ecuador.

Hun moeder deed geen oog dicht, de nacht dat Irene zou landen. 'Mijn man en ik hebben tot halfvier wakker gelegen, tot het moment dat ze ons samen opbelden. Gelukkig doen die meiden veel moeite het contact te onderhouden met iedereen, ook met opa en oma.'

Godelief Swank onderhoudt een weblog over haar avonturen in Europa. Vader Ron Swank leest trouw mee, maar noemt het contact wel wat 'eenzijdig'. Tijdens zijn werk klikt ook haar vriend Sander Dirks geregeld de site aan. Hoe vaak? 'Een keer of dertig, veertig per dag.'

'Ik bel Godelief een keer of twee per week, ik sms haar bijna dagelijks en stuur zeker elke dag een mailtje', zegt Sander. 'Maar soms hoor ik ineens twee dagen niks. Dan maak ik me wel zorgen.' Te veel contact is ook niet goed, vindt de moeder van Frans. 'Als je op reis bent, moet je ook de kans krijgen los te komen van hier.'

Zus Maike Simmes maakt zich niet al te veel zorgen om haar broertje. 'Ik ben zelf ook een jaar op reis geweest. Natuurlijk kan er iets ergs gebeuren, dat ze je tas roven met alles erin. Maar dat hem iets overkomt waardoor hij nooit meer terugkomt, daar ben ik niet bang voor.' Maike ziet wel voordelen in haar broers afwezigheid: 'Als ik thuis ben, hebben mijn ouders alle aandacht voor mij.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden