Column

Te conservatief voor een Brexit

Als ik in Londen ben, ga ik altijd even thee drinken in Simpson's-in-the-Strand, een eerbiedwaardig restaurant naast het Savoy Hotel. Ik kom er graag, omdat ik de illusie heb dat daar niets is veranderd sinds P.G. Wodehouse het 'a restful temple of food' heeft genoemd. Ik weet niet of Wodehouse dit oprecht meende, maar zelf beschouw ik het als het understatement van de laatste honderd jaar.

De haven van Cornwall. Beeld afp

Wij, continentale Europeanen, zien een waterige wortelsoep voor ons neergezet, een veel te lang in de oven gerijpte roastbeef, een papje dat vermoedelijk voor bloemkool moet doorgaan en nog een ander papje dat als de beroemde Yorkshire-pudding wordt geserveerd door een sloffende ober van 92 jaar, wiens zwarte pak zo vaak is gestoomd dat het is gaan glimmen.

Toch eet ik met het grootste genoegen alles op wat mij daar wordt voorgeschoteld. In Simpson's krijg je het gevoel dat je wordt opgenomen in de Britse cultuur. Nu zie je ze nog, die mannen in krijtstreeppakken, van wie een enkeling zelfs nog een bolhoed draagt, maar straks zijn ze verdwenen.

Simpson's-in-the-Strand gaat er prat op dat ze al in 1828 de deuren hebben geopend. Dickens kwam er, Gladstone en Disraeli. Aan de muren hangen schilderijtjes van vossenjachten en kanonneerboten, van 19de-eeuwse schakers en boksers en van Engelse vrouwenfiguren wier uiterlijk vooral opvalt door hun boezemloze magerheid. Omdat je tegenwoordig met dit soort uitspraken moet oppassen, vermeld ik er onmiddellijk bij dat de filosoof Bertrand Russell eens heeft gezegd dat je over geen enkel volk mag generaliseren, behalve over de Engelsen.

Het moet ergens in de jaren negentig zijn geweest dat ik na de thee bij Simpson's naar een bioscoop ben gegaan, waar Jurassic Park draaide. Terwijl dit meesterwerk van Spielberg aan mij voorbijtrok, kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik naar een allegorie zat te kijken. Die dinosaurussen dat waren de Engelsen, residuen uit vergane tijden. Levensgevaarlijk waren ze ook, want ze hebben alle wereldzeeën bevaren en er is geen continent waar ze niet hebben gevochten.

De Britten zijn het enige volk ter wereld dat zijn militaire begraafplaatsen overal ter wereld met ere onderhoudt. Toen de Argentijnen een vinger naar de Falklandeilanden uitstaken, voer de Britse vloot onmiddellijk uit om orde op zaken te stellen. Het past niet om heimwee naar het grootse verleden belachelijk te maken - nou ja, een beetje, want dat doen ze zelf ook. Mad dogs & Englishmen.

Ik wil ervoor pleiten om in Europa gebieden in stand te houden die niet in de vaart der volkeren worden opgestoten. Een paar dagen geleden schreef Peter de Waard een treffend stukje over de ondankbaarheid van de Cornish, de bewoners van Cornwall. Miljoenen euro's uit Brussel opstrijken - 2.134 euro per persoon - maar straks wel voor een Brexit stemmen. Ja, hallo, accepteer dat geld dan niet! Als reiziger die het pittoreske landschap van Cornwall heeft doorkruist - Nescio leeft daar nog - kan ik die houding van de Cornish wel begrijpen, want wat is er volgens De Waard met dat geld gedaan?

Onder de naam Eden Project is een kolossale botanische tuin aangelegd, die overkapt is met geodetische koepels. Sinds de opening in 2001 zijn er acht miljoen toeristen doorheen gejast. Een James Bondfilm is er opgenomen en Basement Jaxx heeft er zijn dj-kunsten vertoond. Overal is breedband aangelegd en zijn de zieltogende haventjes verbouwd tot 'hippe uitgaanswijken'.

Mooi hoor, maar zit de lokale bevolking daar op te wachten? Ik denk dat de Cornish het geld vooral wilden om alles bij het oude te laten: sluizen repareren, dorpjes opknappen en in elke hotelkamer centrale verwarming - niet voor de Cornish zelf, maar voor die Europese koukleumen die geen trui willen dragen.

In Ierland kun je zien waartoe een Europese geldinjectie kan leiden als je even niet oplet. De rivier Shannon is bevaarbaar gemaakt voor vissers en watersporttoeristen, maar langs de oevers zie je ook de eerste flatgebouwen verrijzen.

Gelukkig heeft Ierland de roep dat het er altijd regent, zodat de meeste van die projecten weer failliet gaan. Maar de sluizen hebben blijvend onderhoud nodig, net als de dorpen en de verwarming in de hotelkamers. Aan dat onderhoud wil ik als Europeaan graag bijdragen, mits alles zo veel mogelijk bij het oude blijft.

Het wordt spannend, maar ik denk toch dat de Brexit wordt weggestemd. Een Brexit betekent verandering en gedoe en daar zijn de Britten toch weer te conservatief voor.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden