'Tata Mirando Adolf' wil gewoon Tata Mirando heten

Rob Gollin..

ROB GOLLIN

Van onze verslaggever

AMSTERDAM

Vanavond: het Tata Mirando Adolf-orkest! Een zaaltje elders in het land: het Tata Mirando Meisel-orkest! Zo hadden de vaandeldragers van zigeunermuziek met Nederlandse thuishaven voortaan op de concertagenda's kunnen prijken.

Hàdden. Wat Meisel betreft, de oudste nazaat van de in 1967 overleden zigeneurbaron Joseph Weiss, kon het best. Als hun ruzie maar eens de wereld uit was. Maar broer Adolf, aanvoerder van het concurrerend gezelschap, vond het niks. Het klìnkt niet. En de verwarring zou blijven.

Daarmee wordt voormalig rechtbankpresident mr B. Asscher voorlopig bedankt. Zijn bemiddelingspoging tussen de twee Tata Mirando-orkesten die elkaar het recht op het gebruik van dezelfde naam betwisten, is gestaakt. De suggestie van de magistraat in ruste om de voornamen van de orkestleiders toe te voegen, is na enig beraad van tafel geveegd. Adolf Weiss, pianist, beschouwt zijn ensemble als de enige echte voortzetting van het in 1947 opgerichte muziekgezelschap van vader Joseph. Daaraan doet Asschers voorstel geen recht, vindt Adolf.

De advocaat van de tegenpartij, mr R. Cats, meldt dat zijn cliënt toegeeflijker had willen zijn, 'als de strijdbijl maar was begraven'. Meisel, bassist, beweert al even oorspronkelijk te zijn. Als oudste van de twaalf broers is hij immers ware erfgenaam.

Het lot van de titulatuur ligt nu in handen van een arbitrage-commissie. Daarin zetelen drie deskundigen op het gebied van 'intellectueel eigendomsrecht': raadsheer mr D. Peeperkoorn en de advocaten mr P. Steinhauser en mr H. Harmeling.

Hun advies, dat in juni wordt verwacht, is bindend. De partijen willen zo langdurige beroepsprocedures voorkomen. Beide orkesten beweren dat de naamsverwarring maar leidt tot afzeggingen van optredens.

De raadsman van Adolf Weiss, mr P. Gunning, laat weten niet bijster enthousiast te zijn over de bemiddelingspoging van Asscher. Van een rechter die toch een reputatie had knopen te kunnen doorhakken, had hij 'wat meer inventiviteit en creativiteit' verwacht.

Asscher had in juli vorig jaar tijdens een voorlopig getuigenverhoor in een civiele procedure zelf aangeboden zijn gewicht in de schaal te leggen. Hij kent de gevoeligheden in de familie. Zijn zus was getrouwd met de in 1992 overleden Morchi, voorganger van Adolf en opvolger van Joseph.

Gunning: 'Als u en ik enkele minuten om de tafel waren gezeten, hadden we ook wel zoiets als een achtervoegsel kunnen verzinnen. Maar met zeg maar Shell 1 en Shell 2 kan mijn cliënt natuurlijk niet uit de voeten.'

Uit zijn woorden blijkt dat de speelruimte beperkt is. 'Er moet recht worden gedaan aan de historische feiten. Adolf staat aan het hoofd van het èchte orkest. De tegenpartij moet ietsje verderop. Of mijn cliënt daarmee alleen maar de hakken in het zand zet? Dat is te zwart-wit. We willen de naam best aanpassen. Zonen van, en kleinkinderen van - ik noem maar wat. Als er maar een eind komt aan de verwarring.'

Volgens Gunning speculeerde Asscher ook nog op een toekomstige integratie van de ensembles, voor als de familie Mirando weer een generatie verder is opgeschoven. Dat geeft aan dat de bemiddelaar de zaak onderschat, meent Gunning. 'Er is immers altijd maar één orkest geweest.'

Asscher zelf spreekt tegen dat zijn poging is mislukt. 'Geschorst', dat lijkt hem een betere kwalificatie. Hij is al blij genoeg met de arbitrage. Dat houdt tenminste in dat openbare procedures zijn voorkomen. De partijen rollen niet langer ruziënd over straat. Niet alles hoeft rubato - gloedvol, met emotie - in de zigeunermuziek.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden