Tasjeskoning Gucci was befaamde ruziezoeker

Er kan makkelijk een veeldelige tv-serie van worden gemaakt met de titel: De opkomst en ondergang van het Italiaanse mode- en parfumhuis Gucci....

Reuter, AP

MILAAN

De aanslag betekent dat het laatste familielid dat banden had met het beroemde concern, is overleden. Maurizio Gucci was een kleinzoon van oprichter Guccio Gucci, die negentig jaar geleden begon met rijzadels en -laarzen. Al snel kwamen daar andere lederwaren bij, zoals koffers en schoenen, en de zaak breidde snel uit, tot in New York toe. Het assortiment werd uitgebreid met onder meer parfums en kleding.

De Gucci-produkten, met hun rood-groene logo van twee met elkaar verbonden G's, werden zeer geliefd in de jet-set. Ronald Reagan droeg schoenen met het GG-logo en de Gucci-produkten deden het ook goed bij Raisa Gorbatsjov. Ook Elizabeth Taylor en Grace Kelly behoorden tot de cliëntèle.

Het Gucci-verhaal is er een van ruzies, intriges en rechtszaken. Oprichter Guccio werkte ooit als piccolo in het Londense Savoy-hotel, waar hij oog kreeg voor de smaak van de rijken der aarde. Na zijn terugkeer naar Italië leverde hij zijn lederwaren aan de lokale aristocratie. De oude Gucci schiep er al genoegen in zijn zoons Aldo en Rodolfo tegen elkaar uit te spelen. 'Grootvader zette zijn zoons tegen elkaar op wanneer hij maar kon om te zien of ze voldoende pit hadden', herinnerde Paolo Guzzi, een van de zoons van Aldo en de grote tegenspeler van de vermoorde Maurizio, zich eens.

Guccio overleed in 1953 en liet zijn onderneming over aan zijn zoons, die elkaar meer dan eens in de haren zaten. Rodolfo overleed in 1983, waarop de helft van het bedrijf in handen Maurizio kwam. Zijn neven Roberto, Paolo en Giorgio hadden de andere helft in handen.

Maurizio had met zijn drie neven eigenlijk alleen maar conflicten. Ooit werd hij veroordeeld omdat hij zijn vaders handtekening zou hebben nagemaakt in een erfeniskwestie. Hij vluchtte naar Zwitserland en daarna naar Panama. Later werd hij alsnog vrijgesproken, waarop hij terugkeerde.

De drie neven verkochten hun bezit in 1987 aan het Arabische Investcorp, dat onder meer ook eigenaar is van beroemde juweliersketens als Tiffany in New York en Chaumet in Parijs. Ook dat was weer het gevolg van een conflict tussen beide takken van de familie.

In 1993 deed ook Maurizio zijn helft weg, na uit de hand gelopen onmin in de directie waarvan hij voorzitter was. Voor 150 tot 200 miljoen dollar werd Investcorp ook van de andere helft van Gucci eigenaar.

In de zes jaar dat Maurizio de macht bij de onderneming moest delen, verkeerde hij ook voortdurend op voet van oorlog met de nieuwe Arabische eigenaren. De snelle expansie in de jaren tachtig leidde tot steeds grotere verliezen en een snel groeiende schuldenlast. Maurizio probeerde door beroemde ontwerpers in te huren en reorganisaties door te voeren de onderneming weer tot bloei te brengen. 'Ik voel me als Rocky Marciano', zei hij in 1993. 'Na elk gevecht zat zijn gezicht onder het bloed. Maar hij won altijd.' Nog geen maand later staakte ook Maurizio de strijd en verkocht hij zijn aandelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden