Tanlines en tattoo's mogen niet in beeld zijn

'Knieën omlaag! Niet poseren! Niet lachen! Niet naar de camera kijken!' Frustratie klinkt uit de mond van Spencer Tunick. Het zweet gutst van zijn voorhoofd terwijl hij op een ladder over een groep naakte mensen aan zijn voeten kijkt....

Van onze verslaggeefster Klaartje Jaspers

Spencer Tunick, de Amerikaanse kunstenaar die beroemd is geworden door grote groepen mensen naakt in steden te fotograferen, is in Breda op uitnodiging van het centrum voor beeldende kunst De Beyerd. Het maken van de foto's gaat zaterdagmorgen in alle vroegte gepaard met gesnauw en dwingende aanwijzingen.

'Het is geen commanderen', zegt Tunick later, 'ik geef aanwijzingen en mensen vinden het geweldig. Ze doen mee om iets nieuws te doen met hun lichaam, het gaat niet om een levenswijze, maar om kunst.' Het park in Breda vult zich vlak voor de dageraad met vrijwilligers.

De deelnemers aan deze groepsnaaktfoto hebben andere redenen om mee te doen aan de ongebruikelijke tocht door de oude stad van Breda. Janine Dekker, een jonge kunstenares, doet inderdaad mee omdat ze Tunicks werk waardeert. Maar na de eerste foto, een tergend lange sessie waarbij de naakten een driehoek vormen op het gras voor de fontein, gelooft ze niet dat het leuk is: 'Het is raar dat iemand zoveel macht over je heeft.'

Anderen storen zich daar niet aan en hebben plezier. Achterblijvers van de Taptoe, het muziekfestijn dat de avond ervoor begon, maar ook nudisten die er speciaal voor gekomen zijn. 'Eigenlijk is het jammer dat mensen zich met dit weer nog in kleren verbergen', meent Koen Tiem, uitbundig verfraaid met piercings en tatoeages. In opdracht van John, Tunicks rechterhand, draait hij zich met rug naar de camera. De fotograaf wil geen tattoo's zien.

Ondanks de opkomst van ruim driehonderd mensen, is Breda de conservatiefste stad die hij kent, zegt Tunick. Veel conservatiever dan steden in de Verenigde Staten, waar hij een paar keer gearresteerd werd wegens zijn performances. Bij het uitdelen van de flyers om modellen te werven, kreeg hij meer negatieve reacties dan ooit te voren. Omdat, volgens de kunstenaar, de mensen zijn werk met pornografie verwarren.

Er is een grote verzameling fotografen, verslaggevers en filmploegen die aan de roodwit gemarkeerde zijlijn strijd leveren met de mensen van de organisatie om dichterbij te komen. Een fotograaf probeert onder het lint door te kruipen en krijgt een klap van de behulpzame zwerver Hans. 'Ga uit mijn beeld!', tiert Tunick.

Bij het opkomen van de zon liggen de vrijwilligers als plaveisel op straat, staan ze als levenlozen langs een bloembed, mannen en vrouwen gescheiden. Iemand vindt die blote liggende mensen een beetje eng, het doet hem denken aan de holocaust. 'Ik ben veel bezig met de oorlog, maar het maakt geen deel uit van van mijn werk', zegt de Amerikaan. 'Ik kijk naar de kwetsbaarheid van een lichaam in een wereld die we proberen te beschermen en vernietigen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden