Tafel

`De nieuwe week begint hier', zei Eva Jinek, bij het begin van haar nieuwe talkshow Jinek. Dat was op zondagmiddag 17.00 uur, lang het geëigende tijdstip voor culturele talkshows als De Plantage en Kunststof TV. Wijntje, haardvuur, gepruttel vanuit de keuken, een goed gesprek met acteur A of schrijfster B - typische zondagnamiddag-tv.


Dat is verlaten: Kunststof TV verschoof een uur, een onnatuurlijker tijdstip. Daarvoor in de plaats blikt Jinek met gasten vooruit op het nieuws van de komende week, waar zich dat laat voorspellen.


De op de achtergrond geprojecteerde haardblokken ten spijt: de eerste Jinek was mij nog te doordeweeks. Het gesprek met Sybrand van Haersma Buma en arabist Maurits Berger over Syrië was plichtmatig, alledaags en leverde geen nieuw inzicht op. Maar ja, het was hét onderwerp van komende dinsdag, wanneer Obama goedkeuring zal vragen voor actie.


De 'City Swim', waarover zwemster Marleen Veldhuis en ondernemer Bernard Muller mochten vertellen: de grachtenzwemtocht tegen de spierziekte ALS had net plaatsgevonden. Buma over de coalitie: kan altijd.


De huidige wildgroei aan praatprogramma's - van vrijdag tot zondagavond tien! - legt een televisiewet bloot: de meeste talkshows lijken op andere. Het genre kent maar een paar grondvormen, maar veel ambitie om daarvan af te wijken lijkt afwezig: een talkshow moet zoveel mogelijk op een talkshow líjken. Altijd een náám, tafel, vier gasten (altijd iemand van televisie) om beurten aan het woord, publiek en vaak een bar.


Humberto Tan kondigde vorige week zijn gasten al aan in RTL Boulevard. Duidelijk op welk publiek hij zich (meer) wil richten - het zou in elk geval een keuze zijn, verder weg van de slappe poging óók een beetje op Pauw & Witteman te lijken.


Zo oogt de NCRV/KRO-productie Jinek als het oude De Plantage van de VPRO met Hanneke Groenteman, en klonk die inhoudelijk als Jinek op zondag bij WNL - waarmee de inwisselbaarheid van dat omroeppolitieke woordje 'identiteit' weer eens is geïllustreerd.


Desondanks (of misschien juist dankzij): Jinek 'stond' ook meteen. Er was enige interactie tussen de gasten: actrice Anna Drijver stelde zinnige vragen aan arabist Berger, die later weer Buma interrumpeerde. De gastvrouw probeerde haar toon te zetten, onder meer met pesterige tussenvraagjes als, aan Buma, wat functioneel naakt is (in een gesprekje met Anna Drijver over naakt in de Nederlandse film).


Kinderziektes horen er natuurlijk bij. Waar het bankje in Jinek op zondag te laag stond - wat bij haar opvolgers inmiddels is opgelost met de camerapositie - leek nu de tafel te hoog te staan: Jinek stak er maar net bovenuit. Vóór haar sloeg een biertje dood; na een filmfragment was het van tafel verdwenen, om vermoedelijk nooit meer terug te keren. Talkshowwetje: van dode biertjes gaat het niet bruisen.


De gezichtsmicrofoontjes van de gasten ogen alsof ze een pleister dragen, of een buitenboordbeugel. Het reflecterende zonlicht dat Buma's gezicht oplichtte als in een horrorfilm. Het intermezzootje waarin de agenda van komende week werd opgesomd: het klonk wat lachwekkend om het mogelijke bombarderen van Syrië door Obama aan te kondigen met een opgetogen stem zoals lang geleden Veronica's Drive In Disco Show werd aangekondigd.


Komt allemaal wel goed. Net als Humberto Tan heeft Jinek een hoge gunfactor. Zondag was die hoorbaar bij het openingsapplaus, omarmd - 'Heerlijk! Heerlijk!' - door de gastvrouw. We hebben het erover, de nieuwe week kan beginnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.