Taartsessies

Siemon de Jong bakt taarten, in zijn banketbakkerij in Amsterdam en op televisie met kinderen. De VPRO zendt vanaf zondag het elfde seizoen uit van de Taarten van Abel.

S


nelle kiezer of eeuwige twijfelaar? 'Ik ben impulsief, dat is een beetje de strekking van mijn carrière. Na vijf jaar als verpleger te hebben gewerkt, wilde ik iets anders. Toen kreeg ik een vriend die zei: ga taarten bakken. Niet omdat ik dat zo goed kon. Hij hield van taart, dus ben ik het goed gaan leren. Dat leidde uiteindelijk tot de opening van De Taart van m'n Tante in 1990, met mijn compagnon Noam Offer.

'Taarten ontwerpen en bakken laat ik inmiddels steeds meer aan mijn team over. Ik wil graag hogerop. Daarom heb ik voortdurend stappen willen zetten, ook al bracht dat risico's met zich mee. In 2003 kochten we een nieuw pand, dat kostte toen een miljoen. Dan kun je een leuke taart bakken, maar ga maar eens een miljoen zoeken.'


Heel Holland Bakt of Cupcake Cup?

'Toen wij met de zaak begonnen, waren er nog niet zoveel mensen die gekke taarten maakten. Nu heeft ieder dorp een creatieve taartenbakker en heten allerlei taartenwinkels iets met tante, heel verdrietig eigenlijk. Creatief met gebak is het nieuwe knutselen.


'Dat het zo'n vlucht heeft genomen verbaast me niet. Voor ik op tv kwam met de Taarten van Abel had ik altijd de media al aan mijn kont. Na honderden chocoladetaarten en appeltaarten vond ik het leuk om wat anders te doen. Dus kwamen er soezenbroeken, pannekoekenpakken, borsten van borstplaat, taarten die ik liet ontploffen. Ik ben nu eenmaal een jongen van de korte spanningsboog, en tegelijkertijd moest ik natuurlijk ook gewoon naam maken. Al die bruidsbeurzen vond ik oersaai, dus ging ik taart presenteren op plekken waar ik wel graag kwam, zoals in de RoXY, met blote meiden erbij.


'Toen de eerste bakprogramma's op tv kwamen, mocht ik overal aanschuiven, maar ik heb er vriendelijk voor bedankt. Tv moet hobby blijven. Zelf hou ik niet van bakwedstrijden, al doet dat competitieve het vast goed op tv. Als ik moet kiezen vind ik Heel Holland Bakt een beter format.'


Kinderen of volwassenen?

'Op de Kerstspecial met BN'ers heb ik vreselijk mijn best gedaan, maar de timing was niet perfect. Ik wilde de afleveringen in Monnickendam laten opnemen, zodat mijn vader lekker kon komen kijken met z'n vriendin, maar hij belandde in het ziekenhuis, met blaaskanker. En dan moest ik ook nog twee keer speechen voor de gemeenteraad omdat er gedoe was over de straat waarin de winkel zit. Gevalletje te veel taart op de taartschep. De afleveringen waren stuk voor stuk kleine feestjes, maar het voelde toch een beetje als theater. Hoe gezellig het ook was, de gasten hadden niks te verkopen en niks goed te maken, er was geen urge.


'Met kinderen is dat anders. Zij schrijven mij, willen graag een taart maken voor een speciaal iemand en het verhaal erachter vertellen. Mijn insteek is altijd: ik ga er een leuke dag van maken. Ik bereid me verder ook niet voor, we bakken zowel de taart als het programma van de koude grond.


'Soms zit ik zo gezellig met een kind te kletsen dat ik denk: laat die taart toch. Het is niet zozeer dat ik ze als volwassenen behandel, meer als gelijkwaardige gesprekspartner. Dat wordt kennelijk gewaardeerd. Van de week had ik vijftig pedagogen in de zaak. Er komen ook vaak opgetogen ouders met kinderen in rolstoelen.' Gekscherend: 'De Taart van mijn tante is een bedevaartsoord geworden, alleen ben ik er niet altijd om te zalven.'


Siemon de Jong als puber of als vijftiger?

'Op 6 december vorig jaar overleed mijn vader aan de complicaties van twee operaties. Vorige maand heb ik alle fotoalbums van zijn zolder naar de mijne verhuisd. Foto's van mezelf als kind kan ik wel aanzien, die van de pubertijd vind ik verschrikkelijk. Als puber was ik doodongelukkig. Ik wilde groeien, maar ik bleef klein en dik. Nachtenlang lag ik te janken en te piekeren. Ik zat in de kast, terwijl ik een open jongen was met open ouders. Toch durfde ik ze niet te zeggen waar ik mee zat.


'Waarom niet? Ik dacht namens mijn ouders, was bang dat ik ze ongelukkig zou maken. Op mannen vallen, daar viel nog wel overheen te komen, maar het probleem was ook mijn vrije geest. Waar hoorde ik bij? Het is niet zo dat alle homo's vrije geesten zijn, ook al denken veel mensen van wel. Ik wilde niet bij het stereotype horen, bij de kapper met de poedel.


'Pas toen ik naar Amsterdam verhuisde, durfde ik uit de kast te komen. Het is helemaal goed gekomen.' Lachend: 'Ik heb mijn ouders goed om de tuin geleid, maar toen ze eenmaal in de tuin stonden, bloeide onze relatie als nooit tevoren.'


Dan: 'De rust die in de loop der jaren in mijn leven is gekomen, is prettig. Ik ben niet meer onzeker, heb de keuze uit werkaanbod, ik heb een huis dat lekker warm is, de mogelijkheid te reizen, een fijne vriendengroep, lieve broers. Ik hoop dat ik een vrolijke ouweheer word. 50 vind ik trouwens helemaal niet oud. Ik heb vriendinnen van 83. Als ik op reis ben, ga ik graag naar plekken waar oude mensen komen. Die weten waar het goed is.'


Moederskind of onder papa's vleugels?

'Ik kom uit een doopsgezinde familie, doe nog elk jaar de kersttoespraak in de vermaning in Monnickendam - doopsgezinden hebben geen kerken maar vermaningen. Het zijn de mennonieten, de anabaptisten, een soort neven van de amish. Het is een geloof dat staat voor eenvoud en zo was ons gezin ook wel. Mijn ouders waren boerenzoon en boerendochter. Pa was vertegenwoordiger van veevoer en aanverwanten, mijn moeder maakte schoon bij mensen en runde het huishouden. Elke avond kookte ze drie gangen: soep, een hoofdgerecht met drie soorten groente en als toetje griesmeelpudding met bessen uit de tuin.


'Ik was een moederskindje. Mijn vader was de man die ik stom en belachelijk vond. Dat veranderde pas echt na het overlijden van mijn moeder in 2005. Toen verloren we allebei onze beste vriendin. We zijn samen naar Suriname gegaan om drie weken door de jungle te trekken. Ik heb van hem mijn eigen Indiana Jones gemaakt en hem daar op een andere manier leren kennen. Mijn advies aan de kinderen van Nederland: als je dingen niet zo leuk vindt aan je ouders, neem dan de regie en probeer meer van jezelf in jullie relatie te leggen.


'Je ouders hebben jou gemaakt, maar jij hebt ook een idee-fixe van je ouders. Mijn vader had nog nooit gekookt, maar op mijn moeders ziekbed leerde zij hem dat alsnog. Die flexibiliteit had ik nooit van mijn ouders verwacht. Op mijn 43ste ben ik alsnog een vaderskind geworden. De dingen die ik stom vond aan mijn hem, blijk ik zelf twintig keer zo erg te doen.'


Eten is emotie of eten is eten?

'Alles is emotie, dus eten ook. Ik weet niet veel, maar wel dat je lekker moet eten. Waarom? Morgen lig je onder de tram. Of sterker nog, zo direct al. Als het tegenzit op het werk of je hebt gewoon je bui niet, zorg dan in elk geval dat je goed eet. Een lekkere maaltijd pakt niemand je af.'


Vrije liefde of monogaam?

'Op het ogenblik ben ik single en heb ik dus geen partij om rekening mee te houden. Liefde en seks worden altijd in één adem genoemd, maar het zijn in mijn beleving toch andere dingen. Tot nu toe ben ik beter in de vrije liefde.


'Een misverstand is volgens mij dat mensen die van vrije liefde houden niet burgerlijk kunnen zijn. Ik heb niet zoveel met monogamie, maar wel met huiselijkheid. Ik ben degene die de ouwe tantes belt, een echte familieman.


'Mijn vader was qua liefde ook een wonderlijke vogel. Na onze reis naar Suriname werd hij verliefd op de beste vriendin van mijn moeder, met wie hij als jongen van 16 ook al verkering had gehad. De laatste zes, zeven jaar is hij huppelend door het leven gegaan met Beppie. Een modern sprookje.'


Alleen of samen verdrietig?

'Pa overleed op 29 december en op 6 januari werd hij begraven. In mijn familie is het gebruikelijk om de overledene thuis op te baren voor hij wordt begraven. Als je je vader een week lang elke dag dood ziet, kun je daarna niet meer wakker worden en denken: ik moet pa bellen. Je raakt er volledig van doordrongen dat iemand niet meer terugkomt.


'Ik heb altijd een goede neus gehad voor mensen en heb nu een bijzondere vriendenkring om op terug te vallen. Ik sleep mezelf nu naar afspraken toe. Hup, ga maar door die regen naar die vriend, verzet je maar.


'Verdriet delen is mooi, maar uiteindelijk ligt het bij jezelf om het echt te verteren.'


Uit de losse pols of tot in de puntjes voorbereid?

'De compagnon met wie ik De Taart van m'n Tante heb opgezet, is iemand die de dingen tot in detail wil voorbereiden. Ik ben de surfer die gelooft dat het wel losloopt. Een hoop mensen die gaan surfen willen weten wat ze moeten doen als er geen golven zijn. Mijn leven is nu even wat minder fijn, maar ik weet dat ik gewoon even rustig moet wachten. Er komt vanzelf weer reuring, er komen altijd weer golven.'


CV SIEMON DE JONG

1962 Geboren in Monnickendam


1976-1980 Detailhandelsschool


1980-1985 Ziekenverzorger


1990 Oprichting 'De taart van m'n tante'


2002 Eerste serie Taarten van Abel


2003 Konditorei 'De taart van m'n tante' geopend, met compagnon Noam Offer


2004 Opening Bed & Breakfast Cake under my pillow


2008 Cinekid Kinderkast Publieksprijs voor Taarten van Abel


2011 Gouden Stuiver voor beste jeugdprogramma


2012 Ere Zilveren Nipkowschijf


2013 Special Kersttaarten van Abel

Meer over