’t Mosterdzaadje

Paula Blom (56) werkt 23 jaar in muziekpodium ’t Mosterdzaadje in Santpoort, dat jaarlijks ongeveer 3200 bezoekers trekt...

Pablo Cabenda

‘Kijk, hier zie je hem tijdens een kerstconcert.’ Paula Blom heeft een foto-album opengeslagen op een pagina waar, misschien wel, haar bekendste in-house performer schittert: Pieter Wispelwey. Op de foto hebben de cellist en een kerstboompje luttele vierkante meters veroverd op het publiek. ‘Bij gebrek aan ruimte voor zijn standaard heeft hij de bladmuziek maar op de knieën van de persoon voor hem gelegd en zei: “Ik knik wel als je om

moet slaan”.’ Kijk, dat vindt ze nou zo leuk. Het heeft geen poeha of pretentie, het is puur muziek.

Blom en haar echtgenoot Pim Reiding zijn trots op hun kindje. Een bescheiden concertzaaltje met een bescheidener naam: ‘t Mosterdzaadje. Maar met een reputatie van jewelste onder een clubje fijnproevers.

Ook muzikanten weten het voormalige kerkje te vinden. Elk jaar op 1 april, wanneer Blom de boekingen doet, wordt ze ’s ochtends om zes uur al door gretige musici opgebeld. Om elf uur zit ze vol voor het komende seizoen. ‘Ze vinden het leuk om hier te spelen, omdat er direct contact is met het publiek.’ De uitvoerenden krijgen een gastvrij onthaal. Ook heel belangrijk is het napraten na het concert, als de euforie nog in het lijf zit.

In de solistenkamer, de plek waar gezelligheid en kunst samenkomen, staat een rustende Bechstein vleugel, toegedekt met een Perzisch tapijt. Waar vroeger het kerkorgel stond, is nu een balkon. Met een capaciteit van 75 bezoekers voelt het er licht, knus en proper.

Terwijl het pand in 1982 op de lijst voor de sloop stond. Bloms echtgenoot kocht het om er een werkplaats te vestigen. Maar mevrouw Blom had andere plannen voor het pand. Al in 1983 hing ze briefjes op het conservatorium in Amsterdam: ‘Studenten gezocht voor concerten.’

Studenten werden veelbelovende talenten werden gevestigde namen. Naast Wispelweij ook bijvoorbeeld Ksenia Beltiukova – ‘de Wit-Russische Janine Jansen’ – die vorig jaar tweede werd op het Prinses Christina Concours en mocht optreden in de New York Carnegie Hall. Maar ook muzikanten die net zo getalenteerd zijn als onbekend.

Toegegeven, ‘t Mosterdzaadje is er niet voor elke musicus. Behalve dat Blom ze zelf goed moet vinden, moeten ze naast de waardering genoegen nemen met iets dat zweeft tussen een ruimhartige reiskostenvergoeding en een bescheiden gage. Ze heft geen entree. ’Ik dacht dat dat de drempel zou wegnemen, maar nee.’

Wat hoe mooi er ook wordt gespeeld, er is altijd plaats in ’t Mosterdzaadje. Behalve als Wispelwey er weer is natuurlijk. ‘Voor je het weet, zit het dan vol met Concertgebouwabonnementhouders die op de naam afkomen.’ Dat wil ze dus niet. ‘Het moet om de muziek gaan, niet om de naam. Daarom houden we zulke concerten voor donateurs.’

Pablo Cabenda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden