Syriërs mijden stembusgang

Gebrek aan debat en invloed leiden tot weinig enthousiasme onder kiezers...

BEIROET De Syrische kiezers hebben hun oordeel geveld over het politieke apparaat in hun land: ze zijn naar het zich laat aanzien massaal thuisgebleven tijdens de parlementsverkiezingen van afgelopen zondag en maandag.

De regering kan wel hard haar best hebben gedaan om het op een democratisch proces te laten lijken, maar dat is niet gemakkelijk als het om een onmachtig parlement gaat in wat in feite een één-partij-staat is. De vergelijking met landen als Frankrijk en Nigeria die afgelopen weekeinde ook ter stembus trokken, gaat dan ook niet op.

Zelfs de Syrische staatskrant Tishrin had eerder deze maand een groot gebrek aan ‘enthousiasme’ gesignaleerd onder de bevolking. De krant schreef dat toe aan het gebrek aan debat over de voor de kiezers belangrijke onderwerpen en aan onbekendheid met het werk van het parlement.

Niet genoemd in Tishrin was de oproep tot een boycot van de verkiezingen door de beperkte oppositie, die de verkiezingen ‘zinloos’ heeft genoemd. De oproep kwam van het in ballingschap opererende Nationale Reddingsfront van de verboden Moslimbroeders, de voormalige vice-president Abdulhalim Khaddam en van de overgebleven, nauwelijks gedoogde oppositie in Syrië. Het is echter totaal onduidelijk hoeveel aanhang die groepen samen hebben.

Wellicht belangrijker voor de lauwe opkomst was een verandering in de kiesprocedure waardoor het deze keer voor de regering moeilijker is om na te gaan wie wel en wie niet heeft gestemd. Voorheen kon het niet-stemmen wel eens problemen opleveren bij het omgaan met de bureaucratie.

De overwinning van de regerende Baath-partij en bondgenoten stond al bij voorbaat vast omdat 167 van de 250 zetels voor hen gereserveerd zijn. De resterende ‘onafhankelijken’ zijn allen goedgekeurd door de regering en durven zich vrijwel nooit tegen het bewind te verzetten. Hoewel ruim 2000 kandidaten meededen, stond in de meeste gevallen ook al vast wie een zetel mocht krijgen.

Het afgelopen jaar heeft de regering met harde hand opgetreden tegen de meeste opposanten die zich wel, gedurende korte tijd, openlijk durfden uit te spreken. Prominente schrijvers, mensenrechtenactivisten en dissidenten zitten in de gevangenis. Veel achterblijvers zwijgen liever.

Het parlement heeft vrijwel geen macht, maar zal een referendum voor het presidentschap uitschrijven. Bashar al-Assad, die in 2000 de macht erfde van zijn vader Hafez, laat zich in juli herbenoemen via een volksstemming, Hij is de enige kandidaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden