Syrië bedrijft tactiek van verschroeide aarde

De timing van de aanslag op de prominente Libanese anti-Syrische politicus en journalist Gebran Tueni had zo te zien niet slechter gekund, vanuit het oogpunt van Damascus....

In Libanon wordt daar schamper om gelachen. ‘De Syriërs hebben al zoveel aanklachten tegen zich, dat deze er ook nog wel bij kan. We moeten nog maar afwachten of ze gestraft worden. Terwijl het zeker is dat de column van Gebran deze donderdag niet in de krant staat’, zei een demonstrant bij het gebouw van Tueni’s krant An-Nahar in het centrum van Beiroet.

Het Syrische verweer dat het land geen belang heeft gehad bij het geweld in Libanon, inclusief de moord op Hariri, klinkt steeds minder overtuigend. Het VN-onderzoek laat er steeds minder twijfel over bestaan dat Syrië daar wel degelijk een rol in heeft gespeeld en zich ontzettend in de vingers heeft gesneden. Wat er sindsdien in Libanon gebeurt moet dus meer als een achterhoedegevecht gezien worden, een ‘tactiek van de verschroeide aarde’, zoals men in Beiroet zegt.

Syrië heeft nog steeds grote belangen en invloed in Libanon. Bovenaan de lijst staat de shi’itische Hezbollah-beweging, die het zuiden van het land domineert en de strijd met Israël nog altijd hoog in het vaandel heeft staan. Hezbollah geeft Syrië nog een manier om Libanon te beïnvloeden en een indirecte militaire optie tegen Israël.

Ten koste van alles wil Damascus voorkomen dat Hezbollah, en de eveneens pro-Syrische militante Palestijnse facties, worden ontwapend, zoals de VN hebben geëist. Tueni was een uitgesproken voorstander van de ontwapening van Hezbollah.

De aanslagen leggen ook een groot beslag op de stabiliteit van de nieuwe regering die deze zomer aan de macht kwam, na de Syrische terugtrekking en verkiezingen. Veiligheid wordt gezien als de grootste prioriteit voor de door het anti-Syrische blok gedomineerde coalitie. De anti-Syrische krachten krijgen echter maar langzaam een greep op het land, niet in de laatste plaats doordat de leiders, inclusief de zoon van Hariri, Saad, en tot voor kort Tueni, in het buitenland zitten uit angst voor aanslagen. Tueni was net zondag weer uit Parijs teruggekeerd en Saad Hariri was van plan om voor het eind van het jaar terug te keren.

De druk op Syrië was toch al gegroeid na de presentatie van het nieuwe rapport, ongeacht de aanslag op Tueni. De VN-onderzoekers zien steeds meer aanwijzingen voor Syrische betrokkenheid bij de moord op Hariri en maken ook duidelijk dat Damascus niet optimaal meewerkt aan het onderzoek.

In Libanon wordt daar zowel met tevredenheid als met zorg op gereageerd. Tevredenheid omdat het onderzoek steeds meer verdachten aanwijst en dichter bij de waarheid lijkt te komen. Zorg omdat anders dan eerder werd gehoopt, druk op Syrië niet lijkt te lijden tot grotere stabiliteit in Libanon. In Beiroet wordt er nu eerder op gewezen dat een kat in het nauw rare sprongen kan maken.

Vandaar ook de oproep van premier Siniora om internationale hulp bij het onderzoek naar het geweld in zijn land. De Syrische dreiging is niet abstract, weten de Libanese leiders, die net bijna dertig jaar van dominantie door Damascus achter de rug hebben.

De Syrische taal is ook dreigend. Niet alleen werden onlangs premier Siniora en Saad Hariri gehekeld als ‘slaven’ van het Westen, president Bashar Assad heeft nu ook gedreigd de regio in vuur en vlam te zetten als zijn land door de VN op de korrel wordt genomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden