Sympathieke, vermakelijke relatiefilm

Liefdesperikelen rond Deense ex-geliefden en een Argentijnse voetballer in mooi Buenos Aires.

Superclásico


Regie Ole Christian Madsen.


Met Anders W. Berthelsen, Paprika Steen, Sebastián Estevanez.


In 8 zalen.


Zijn vrouw is ervandoor met een jongere man, en zijn wijnhandel is zo goed als failliet. Alle reden voor Christian om flink gedeprimeerd te raken. Veel drinken en wezenloos voor de tv hangen, dat is waar hij nog toe in staat is. Tot hij zichzelf toch van de bank weet te hijsen om zijn ex-vrouw op te zoeken. In Buenos Aires.


Het werkt altijd goed in films: haal iemand uit zijn gewone omgeving en plaats hem in een exotisch oord vol warmbloedige mensen. Geheid dat er dan iets ten goede verandert, na de nodige misverstanden en komische situaties.


Zo gaat het ook in Superclásico. Het fotogenieke Buenos Aires dient als achtergrond voor het verhaal over een Deens gezin dat na een plotselinge breuk langzaam opkrabbelt. Christian, zijn ex Anna en hun puberzoon Oscar hebben alle drie iets terug te winnen, al weten ze nog niet precies wat. Christian denkt dat hij Anna terug wil, maar is dat ook echt zo?


Voetbal en wijn spelen een belangrijke rol in de film - de titel verwijst naar het duel tussen aartsrivalen Boca Juniors en River Plate, de twee topclubs van Argentinië. Anna, een succesvol voetbalmakelaar, is niet toevallig in Buenos Aires terechtgekomen: haar nieuwe vlam is de sterspeler van Boca.


Regisseur Ole Christian Madsen weet het contrast tussen de fitte, vrolijke voetballer en zijn lamlendige concurrent goed uit te buiten. De beste scènes zijn die waarin Christian (mooi gespeeld door Anders W. Berthelsen, bekend uit onder meer Italian for Beginners) botst met zijn omgeving, wat meestal uitloopt op een zuippartij en een kater.


Een paar keer slaat Madsen de plank mis. Met te veel of niet goed uitgevoerde slapstick, met personages die er met de haren bijgesleept lijken, en met de ongeloofwaardige, gênante romantische verwikkeling tussen Christian en de dienstmeid.


Het maakt de film wat onevenwichtig, maar over de hele linie blijft Superclásico vermaken. Hoewel Madsen zijn personages graag in vernederende situaties plaatst, kijkt hij niet op hen neer; zijn overduidelijke sympathie voor alle karakters - ook voor de harde Anna en haar oppervlakkige minnaar - zorgt ervoor dat de komedie een hart heeft.


Anna ontdooit, Christian blijft een aandoenlijke antiheld, en hun zoon Oscar krijgt misschien wel het mooiste cadeau: een zwierig optreden van tangodansende kakkerlakken op zijn hotelkamer.