Sympathie voor pedo duurde kort

Eind vorige eeuw ontstond enig begrip voor pedoseksuelen. Dutrouxs gruwelen beëindigden dat.

LIDY NICOLASEN en JOOST DE VRIES

AMSTERDAM - Lange tijd zijn pedofielen enge kinderlokkers. Als ten tijde van de seksuele revolutie in de jaren zeventig homo's massaal uit de kast komen, proberen pedofielen in hun voetspoor te treden. Martijn, een in 1980 opgericht tijdschrift voor pedofielen, is de allereerste vrucht van het ontspannen seksuele klimaat.

'Maandblad voor vrije relaties', wordt Martijn genoemd. 'Omdat je weet wat je wilt', meldt het gestencilde omslag. Binnenin een tekening van de schattige peuter Martijn: 'Mijn vader hoopt dat u allemaal wil meewerken aan mijn opvoeding, zodat ik spoedig ook een grote jongen mag worden!' Martijn wil geen seksblad zijn, hooguit een dagboek van een verboden liefde. Twee jaar later wordt de vereniging Martijn opgericht, een club voor emancipatie en maatschappelijke acceptatie van pedofilie.

Het zijn hoogtijdagen voor de vereniging, die al snel 650 leden telt. Het blad Martijn krijgt een opvolger in OK-magazine, voor relaties tussen ouderen en kinderen. De NVSH belegt in veel steden maandelijkse praatavonden over pedofilie en er komt hulp uit de politiek. PvdA-senator Brongersma bepleit een forse verlaging van de leeftijd van kinderen om seks te hebben met volwassenen. VVD-minister Korthals Altes komt met een wijziging van de zedelijkheidswet. Als hij onder druk pas op de plaats moet maken, verschijnen daartegen petities. Niet de minste Nederlanders zetten hun handtekening eronder. Annie M.G. Schmidt, Frank de Grave en Rob van Gijzel, die nu als burgemeester van Eindhoven een pedofiel uit zijn stad weert.

De omslag kwam in 1996, niet tovallig het jaar van de affaire-Dutroux. En de omslag kwam hard. Pedo's zijn de monsters van deze tijd, wolven in schaapskleren. Ze zitten in kerken, in Thailand, in families, in zwembaden en op scholen, en wereldwijd wordt er jacht op ze gemaakt. De wetenschap toont dan ook voor het eerst aan dat kinderen niet in staat zijn te kiezen voor een seksuele relatie met een oudere, zoals pedofielen beweren. Er is wel degelijk sprake van blijvende schade.

De leden van Martijn lopen weg. In 2011 zijn er nog 70 over en hun adressen circuleren onder pedojagers. De slechte naam is ook te wijten aan bestuursleden, velen bleven niet brandschoon. Het forum op de site van Martijn voor communicatie over de verboden seks is al een paar maanden gesloten. De site zelf is regelmatig uit de lucht. OK-Magazine-exemplaren zitten in het archief.

De gemiddelde Nederlander wil Martijn direct verbieden, het Openbaar Ministerie wil er niet aan. Het OM heeft letselschade-expert Yme Drost dringend gevraagd die weigering aan te vechten. Drost deed deze week zijn beklag op de post. Hij plukte ranzige teksten en pornografische foto's en tekeningen van de besloten site. De teksten heeft hij meegestuurd, de plaatjes niet omdat verspreiding ervan verboden is.

Drost wil aantonen dat Martijn niet 'op het randje' balanceert, zoals het OM beweert, maar er ver overheen schiet. Anders dan Drost vindt het OM niet dat Martijn aanzet of heeft aangezet tot het plegen van zedendelicten en uitlokking van strafbare feiten. Het is nu aan de rechter.

Deze week vroeg bestuurslid Mar-thijn Uittenbogaard politiebescherming in zijn woonplaats Hengelo, waar een volksgericht woedt. Uittenbogaard liet zich in 2003 voor het eerst kennen als pedofiel in OK-Magazine en schreef toen hoopvol: 'Laten we een revolutie in de goede richting bewerkstelligen. Zo niet dan volgt er vroeg of laat een tweede revolutie.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden