Symbool van hedonisme

Even geen romantiek bij Canal Saint-Martin. De schoon-maak brengt het vuil van feestend Parijs boven water.

Het Canal Saint-Martin is een van de gezelligste plekken van Parijs. Op warme zomerdagen zijn de kades afgeladen met hippe jongeren die er drinken, praten en feestvieren. Op zijn Frans: altijd met flink wat eten erbij. Het decor is romantisch: in de film Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain slifferde de dromerige hoofdpersoon steentjes terwijl ze gehurkt op de sluisdeuren zat.

Maar vanaf deze week oogt het Canal Saint-Martin ongezellig en kaal. Langs de kades zijn lelijke groene schermen geplaatst. Deze week werd het kanaal leeggepompt voor een grondige schoonmaak- en onderhoudsbeurt. Vanaf de karakteristieke hoge voetgangersbruggen kijk je slechts uit op een kale moddervlakte met gedumpte fietsen, scooters, winkelwagentjes en ander stadsafval.

Het werk zal drie maanden duren: bruggen en sluizen worden gerenoveerd, de bodem wordt schoongemaakt. In die tijd moeten de vissen verhuizen. De afgelopen dagen werd er 4,5ton vis uit het kanaal gehaald, waaronder voornen, baarzen en karpers. Ze worden iets verderop weer uitgezet, onder toeziend oog van de vissenbescherming, de Fédération pour la Pêche et la Protection du Milieu Aquatique.

In 1802 besloot Napoleon het kanaal aan te leggen, vooral om de drinkwatervoorziening te verbeteren. Parijs moest de mooiste stad ter wereld zijn, maar uit de openbare fonteinen en waterpunten kwam vaak slechts mondjesmaat water. Door een gebrek aan goed drinkwater bestond bovendien een grote kans op cholera, dysenterie en andere epidemieën.

Het Canal Saint-Martin werd geopend in 1825. Destijds vond een groot deel van het vervoer over water plaats. Langs de kades verrezen fabrieken en werkplaatsen. Lange tijd werden de rivierboten getrokken door mensen die met een snelheid van 2 kilometer per uur over de kade liepen. Bij de sluizen rustten ze uit, vaak om een glas wijn te drinken. Deze menselijke lastdieren verdienden zo weinig dat ze goedkoper waren dan trekpaarden.

Het kanaal vormde een barrière tussen het welvarende centrum en de oproerige arbeiderswijken in het oosten. Onder keizer Napoleon III (1852-1870) werd het zuidelijke deel overdekt, zodat de ordetroepen de rebelse wijken gemakkelijker konden schoonvegen.

Zo heeft het kanaal een geschiedenis van revolutie, industrie, armoede, bloed, zweet en tranen. Vanaf de jaren zestig nam het belang van transport over water sterk af en raakten de industrieën langs het kanaal in verval.

Tegenwoordig is het Canal Saint-Martin het domein van de bobo's bourgeois bohémiens, links georiënteerde stadsbewoners met een alternatieve levensstijl en een goed inkomen, bij voorkeur verdiend in de creatieve sector.

ap
reuters
epa
epa
afp
epa
epa
epa
epa

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden