Sylvia's stem

Op haar dertigste pleegde de Amerikaanse dichteres Sylvia Plath (1932-1963) zelfmoord, moeder van twee kinderen, korte tijd nadat haar Engelse echtgenoot Ted Hughes haar had verlaten. Uit haar nagelaten papieren stelde hij in 1965 de bundel Ariel samen, die haar roem postuum definitief vestigde.


Werk en leven van Sylvia Plath hebben sindsdien geleid tot talloze biografieën en interpretaties. Hughes werkte wel mee aan nieuwe uitgaven (bijvoorbeeld van haar dagboeken), maar zweeg altijd over de aard van hun relatie. Tot in 1998, toen hij Birthday Letters publiceerde, een epos van 88 gedichten. Daarin klonk ook de stem op van zijn ex, zoals zijn herinnering aan de keer dat Sylvia wiebelend op de sport van een hek luidkeels Chaucer declameerde voor een veld van koeien. 'Je stem galmde over de velden naar Grantchester./ Ze moet verloren hebben geklonken. Maar de koeien/ Keken op en kwamen naderbij: ze waardeerden Chaucer.' Lyrisch ging Plath door, twintig koeien voor zich, gehypnotiseerd door poëzie. En door haar stem.


Hoe die klonk, weet ik sinds kort, dankzij de nieuwe cd Sylvia Plath - The surviving BBC broadcasts. Drieënzeventig minuten met radio-interviews en voordrachten.


Een opgewekt gesprek uit 1961 met het echtpaar Hughes- Plath. Een bijdrage aan het programma What made you stay?, waarin Amerikanen verklaarden waarom ze in Engeland zijn gebleven. En haar gedichten. Op 17 juli 1961 las ze in het Londense Mermaid Theatre haar gedicht 'Tulips' voor. Dat kwam zo, legt ze tevoren uit aan het publiek, dat ze een boeket spectaculaire rode tulpen had ontvangen toen ze in het ziekenhuis lag. Daarna leest ze de bekende regels: 'The tulips are too excitable, it is winter here'. De dertigjarige laat alles varen, schoongeboend en stil ligt ze tussen witte muren. Maar dan komen die tulpen binnen. Te rood, 'ze duwen mij onder'.


Plath leest zelfbewust, Engels-Amerikaans, zonder effectbejag. Beheerst ontleedt ze haar wanhoop. Een sterke stem, die twee jaar later zou verstommen, en die na vijftig jaar terug is.


Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden