Switchen van uitgebrande auto’s naar roze pofbroeken

Documentaires Cinedans bieden clichés en inkijkjes...

Amsterdam Het sprekendst zijn toch de details. De sigaret van dansgrootheid Pina Bausch die zelfs in de studio tussen haar vingers blijft zitten. De danser uit Alain Platels schizofrene VSPRS die bij het afschminken terloops vertelt dat zijn vader na afloop direct vertrokken is, ‘omdat de auto zo ver stond geparkeerd’. Die momenten uit de dansdocumentaires, te zien tijdens het komende festival Cinedans, vertellen het meest over hun onderwerp. Anne Linsel interviewt Bausch in haar studio van Tanztheater Wuppertal en mag kort meekijken tijdens repetities. Niet dat de uitspraken van Bausch en haar dansers veel opleveren – het zijn bekende clichés over het niet willen benoemen waar dans over gaat –, de korte film illustreert wel de aanhankelijkheid van de dansers aan hun choreografe. Filmmaakster Sophie Fiennes pakt het spannender aan en laat zich meeslepen naar het grensgebied tussen gekte en extase, waar Platel in zijn Monteverdi-voorstelling VSPRS naar op zoek is. Tijdens de performance én na afloop blijft ze met haar camera dicht op de huid van de dansers, vaak op buikhoogte.

Er zijn meer documentaires over dansgrootheden te zien tijdens deze zesde editie van Cinedans, die vandaag begint. Brigitte Kramer kijkt mee over de schouder van choreografe en moeder Sasha Waltz, Gilles Delmas volgt in Lettres sur le pont kathakdanser Akram Khan. Indrukwekkend is de sociale documentaire Dance for all waarin twee filmregisseuses een aantal Zuid-Afrikaanse balletdansers volgen die zich met steun van het gelijknamige dansgezelschap proberen te ontworstelen aan hun barre omstandigheden in de townships. De film toont hoe deze jongeren moeiteloos switchen van uitgebrande auto’s, gewelddadige vaders en verkrachte zussen naar roze pofbroeken en witte kragen van jeune premiers. De inmiddels overleden oud-ballerina Phyllis Spira snerpt haar correcties richting de viriele dansers, zich ternauwernood staande houdend met haar broodmagere lichaam. Afkeurend kijkt ze naar het afrokapsel van een haar leerlingen, maar ze complimenteert hem ook met zijn groei. Hier wordt met dans werelds werk verricht.

Twee grootheden kregen carte blanche tijdens dit festival: William Forsythe en Anne Teresa de Keersmaeker. Zij stellen ieder een filmavond samen. Waarbij Forsythe en passant ook zijn eigen filminstallaties meebrengt, zodat die eindelijk in hun gezamenlijkheid in Nederland zijn te zien: Solo (1997), Antipodes I/II (2006), Thematic Variations (2007), Suspense (2008). Ronduit betoverend is danser Michael Schumacher die in Looking Forward als een gentleman een achteruitlopend hondje tegemoet loopt en omgekeerd wordt ingehaald door een kudde Nordic Walkers. Truc of echt? Misschien dat de uitreiking van de Cinedansaward zaterdag uitsluitsel geeft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden