Susan Juby, Herman Brusselmans en Jasper Houtman

Een stadse dame wordt boerin, een anti-held leeft van een erfenis, Zeik en het lijk op de dijk (onmiskenbaar Brusselmans), een koffieboer en andere net verschenen titels.

Beeld .

Het kippencollectief

Dat zou leuk zijn, denkt Prudence Burns als ze over de boerenmarkt in New York loopt: zelf degene zijn met idealen, en gewassen om te verkopen. Maar ja, ze heeft een appartement van vijftig vierkante meter in Brooklyn. Het wordt anders als ze onverwacht een boerderij op het Canadese platteland erft, en derwaarts gaat, in Het kippencollectief van Susan Juby, vertaald door Tracey Drost-Plegt, die eerder kinderboeken en young adultromans schreef. Het boek besluit met de radijsjesrecepten van Prudence.

Beeld .

De lanterfanter

Van de Turkse schrijver Yusuf Atilgan (1921-1989), een van de helden van Orhan Pamuk, vertaalde Hanneke van der Heijden zijn debuut uit 1959, de moderne klassieker De lanterfanter. De titel-antiheld C. leeft van een erfenis, en verzet zich tegen elk keurslijf, tegen de maatschappij, en in feite ook tegen de lezer, aldus de vertaalster in het nawoord, want die 'maakt evenzeer van de maatschappij deel uit'. En dan verder met de tekst.

Beeld .

De 21 romans die onze blik veranderden

Na de reeks van twintig essays die 'ons denken veranderden', bundelt Marja Pruis van De Groene Amsterdammer nu de daaropvolgende zomerserie, De 21 romans die onze blik veranderden. De besproken boeken - Jack Kerouac, Oriana Fallaci, Zadie Smith - zijn van grotere kwaliteit dan het voorwoord van de samenstelster, met stuntelige zinnen als 'In hoeverre is Turks fruit van Jan Wolkers de bril geworden waarmee we naar de vrije jaren zestig kijken?'

Beeld .

Piek - Hoe gewone mensen buitengewoon kunnen presteren

T oppresteerders zijn niet extreem begaafd en beschikken evenmin over een of ander geheimzinnig superstofje waardoor ze uitzonderlijke dingen kunnen. 'De duidelijke boodschap van tientallen jaren onderzoek is dat ongeacht de mogelijke rol die genetische aanleg speelt bij 'begaafde' mensen, de voornaamste gave die deze mensen bezitten dezelfde is die we allemaal hebben: de flexibiliteit van de menselijke hersenen en het menselijk lichaam', schrijven de Zweedse psycholoog K. Anders Ericsson en wetenschapsjournalist Robert Pool in Piek - Hoe gewone mensen buitengewoon kunnen presteren. Anders Ericsson bestudeert al dertig jaar lang 'bijzondere types die tot de absolute wereldtop behoren' en wordt geregeld geciteerd door succesvolle schrijvers als Malcolm Gladwell of Daniel Coyle. Hersenen hebben een veel groter aanpassingsvermogen dan lang is gedacht en dat geeft ons in zekere zin zeggenschap over de capaciteit ervan, is zijn blije boodschap. Oefenen maar!

Beeld .

Ditisgeen slaapkamer meer

Performer en schrijver Christophe Vekeman nam in zijn dichtbundel Ditisgeen slaapkamer meer nu een cyclus op over Henk: 'Terug thuis, nadat hij om/ Voor hem onduidelijke redenen/ Met harde hand uit de wijn-/ Cursus was verwijderd/ Zat Henk op een stuk niet-/ Ontdooide diepvriespizza te/ Zuigen. Zijn oogjes blonken/ Boos. Hij vond de mensheid/ Maar een heel dom volkje'.

Beeld .

Zeik en het lijk op de dijk

De derde 'literaire thriller' van Herman Brusselmans heet Zeik en het lijk op de dijk. Een zestiger is omgebracht, en de zaak wordt opgelost, maar anders dan de lezer zou verwachten. Garandeert de auteur.

Beeld .

De man die de wereld koffie leerde drinken

Deerste zin van De man die de wereld koffie leerde drinken loopt een beetje moeilijk ('Of ik een kop koffie wil die er wordt verbouwd') en de titel is natuurlijk sterk overdreven, maar het onderwerp is leuk: Houtman vertelt het levensverhaal van de in Alkmaar geboren Alfred Peet, in 2007 op 87-jarige leeftijd overleden, die de grote inspirator was voor onder anderen de drie oprichters van Starbucks. Hij richtte in 1966 Peet's Coffee & Tea op en werd de grondlegger van de specialty coffee. 'Geen Nederlander heeft zoveel invloed gehad in de koffiewereld als Alfred Peet.'

Beeld .

Worstelen aan de rand van Europa

In januari 2010 maakten economieverslaggever Eva Wiessing en radiocorrespondent Conny Keessen voor de NOS hun eerste reportages over de Griekse crisis en daarna hield het niet meer op. Keessen woonde en werkte daar al een paar decennia, Wiessing vloog op en neer. Voor Worstelen aan de rand van Europa gingen ze terug naar tientallen plaatsen die ze de afgelopen jaren hadden bezocht, dit keer om de verhalen achter de Griekse crisis op te schrijven. 'De ontmoetingen die de meeste indruk op ons maakten waren die met de gewone Grieken: een schoonmaakster die zich met hand en tand verzette tegen haar ontslag of een gepensioneerde arts die zijn armlastige patiënten niet alleen gratis behandelt, maar ook nog geld meegeeft voor de bus naar huis.' Met tekeningen van de Griekse cartoonist Panos Maragos.

Beeld .
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden