SURINAM MUSIC ENSEMBLE

Reünie van de pioniers van de Paramaribop smaakt naar meer.

Het was een gelukkig weerzien, of een eerste kennismaking met hun magie: het Surinam Music Ensemble stond er weer, en hopelijk blijft het niet bij een paar reünieconcerten. De pioniers van de Afrocaribische jazz, destijds Paramaribop genoemd, gingen in 1992 na elf jaar uit elkaar, waarna de leden afzonderlijk grote daden verrichten, zodat deze hereniging een ware all-starformatie opleverde.


Fluitist Ronald Snijders - de vervanger van saxofonist Kees Smit - en gitarist Franky Douglas zijn prominente componisten en bandleiders in het genre, net als de oprichters van het SME, bassist Pablo Nahar en drummer Eddy Veldman. Maar van opgeblazen ego's was zaterdag in het Bimhuis geen sprake. Er werd geopereerd als collectief waarin de afzonderlijke elementen elkaar versterkten.


Het was een genot om Nahar en Veldman samen een groove te horen opbouwen, die unieke versmelting van sonore, melodieuze baslijnen en sober drummen waarin iedere tik raak was.


Het optreden begon weliswaar met rustige, lyrische sfeerstukken, maar ook daarin voelde je de kracht van de ritmesectie, als een ijzeren vuist in een fluwelen handschoen. Bedaagd zijn de heren niet geworden, want als er steviger werd aangezet liet de combinatie met de subtiele, alerte percussie van Carlo Ulrichi Hoop en de glasheldere pianopartijen van Glenn Gaddum een tropische storm opsteken. Douglas verhoogde de spanning met eigenwijze, prettig wringende licks die even verrassend als vanzelfsprekend waren.


Voor de gelegenheid was het ensemble aangevuld met de Amerikaanse gastblazer Bennie Maupin, en dat bleek een grote verrijking. Niet alleen vormden zijn tenorsax en mooi houtige basklarinet een stevig tegenwicht voor de lichte en luchtige dwarsfluit van Snijders, Maupin - vooral bekend van Miles Davis' jazzrockklassiekers als Bitches Brew, en Herbie Hancock's Headhunters - weet hoe je solo's, stimulerend commentaar en spontaan orkestreren in elkaar over kunt laten lopen.


Na een aantal complexe nummers vol virtuoze interactie zorgde Veldman in de tweede set voor een vrolijk intermezzo: 'Het is mooi geweest, nu is het tijd om te dansen.' Waarna wat heerlijke traditionele kaseko werd ingezet, en de feestvreugde niet meer stuk kon.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden