Column

Supporters van Twente: blijf zingen, blijf dansen

 

Supporters van FC Twente van Vak P zingen de spelers toe. Beeld anp

Het is de droom van menig club, het verlangen van supportersscharen: Europees voetbal halen. Voetballen tegen Derry City of tegen iets vaags uit Letland, winnen, en dan op het eind een keer tegen Manchester United of AC Milan mogen. De hele regio, de hele provincie, het hele land, iedereen leeft mee met het succes, met het avontuur.

'We gaan Europa in', zingt de tribune als de bonus voor een seizoen lonkt, waarna het mijmeren over de loting begint. Maar dan, op een kwade dag in mei 2015, zeggen de beleidsvoerders van FC Twente: 'Sorry, bedankt voor het aanbod, maar we doen niet mee.' De KNVB had, met dank aan het sportiviteitsklassement van de UEFA, de zijingang naar de Europa League geopend voor het keurige elftal van FC Twente.

Het paradijs voor ogen hebben, maar geen cent te makken om binnen te treden en de rijpe vruchten van al die heerlijkheid te plukken. Een financieel te groot risico lijden. Alleen al het aanvragen van de Europese licentie is een nieuwe bedreiging, met gevaar van uitsluiting voor jaren. Voorzitter Aldo van der Laan legde het de supporters uit, waarmee hij indirect aangaf hoe groot de financiële zwijnenstal in Enschede is. Trainer Alfred Schreuder sprak van de 'zoveelste klap'.

Het wanbeleid heeft van FC Twente een meelijwekkende club gemaakt. De vrouwen, die onlangs het kampioenschap vierden, zijn inmiddels ondergebracht in een aparte stichting en Jong Twente heeft zijn laatste wedstrijd in de eerste divisie gespeeld. De dure spelers namen gisteren afscheid van het publiek tijdens het gewonnen duel met Dordrecht. Terwijl het volk zich de laatste jaren als het ware in een wokrestaurant waande met voor ieder onbeperkt lekkers, krijgt het de komende jaren kliekjes op het bord. Ook voor de relatieve buitenstaander is het best sneu, om de club zo te zien vechten, zo te zien afglijden.

Dichtbij de hoofdingang van de Grolsch Veste hangt een door mezelf geschreven tekst, opgetekend in 2008, toen Twente alsmaar groeide en het kampioenschap een kwestie van tijd was.

De zin is geschreven op een avond dat Twente in een heroïsche strijd won van Stade Rennes, vlak na de opening van het verbouwde stadion. Het was op zo'n kolkende Europese avond, zo'n avond die voor altijd blijft bewaard in het collectieve geheugen van een club, in een tijd dat niemand dacht aan het teruggeven van Europees voetbal. Het was in de tijd dat voorzitter Joop Munsterman vlak voor het einde van wedstrijden afdaalde naar het veld om de trainer de hand te schudden, toen gepaste, enigszins gedempte rockmuziek klonk als omlijsting van wedstrijden, in plaats van de onwaarschijnlijke herrie tegenwoordig.

De tekst luidt: 'De tribune lijkt op een berg die is volgelopen met zingende en dansende mensen, die hun geloof belijden.' Eigenlijk is dat de enige remedie voor de gekwetste ziel van FC Twente: blijf zingen, blijf dansen. En geloof belijden is een kwestie van volharding, van het overwinnen van verzoekingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden