Superstition op een paar meter afstand

Wat we behalve weergaloze optredens ook gaan missen nu de grootste performer uit de popmuziek niet meer onder ons is, dat is de spanning na de concerten. Waar moesten we heen, waar ging Prince heen? Hij had zich weliswaar net tweeënhalf uur in het zweet gewerkt in De Kuip, Brabanthallen of Gelredome, maar sinds 19 augustus 1988 wisten zijn fans dat de kans bestond dat Prince er nog een nachtelijk avontuur aan zou toevoegen. Een 'aftershow-concert', ergens in een club.

Prince in 1990 in de Kuip in Rotterdam.Beeld anp

Daar begon Prince mee tijdens de drie Lovesexy-concerten in de Rotterdamse Kuip in 1988. Het Haagse Paard van Troje was de plek, en er waren een paar honderd man. Internet bestond nog niet, het publiek bestond vooral uit omroep- en industriemensen.

Maar dat Prince daar een geweldige show gaf, bleek al snel van de bootlegs met het complete concert die al snel circuleerden. Uitgeklede versies van eigen nummers, maar vooral veel fraaie soulcovers van The Temptations en The Staple Singers. Liedjes waar Prince mee was opgegroeid, maar waar in zijn reguliere shows geen ruimte voor was.

Prince speelde in Den Haag omdat hij te rusteloos was om te gaan slapen en nog veel te veel muziek in zijn hoofd had die hij kwijt moest. Het plezier klonk door in elke noot. Ook in andere landen werden zijn fans op dergelijke verrassingsoptredens getrakteerd, maar grillig als Prince was maakte hij er geen gewoonte van. Zalen en discotheken werden vooraf gepolst maar tot een optreden kwam het meestal niet.

Daar stonden we dan in de Roxy, de Escape, voor de deur van Paradiso of op andere plekken. Geen Prince.

Lees verder

Prince (1958-2016) was de allergrootste performer uit de popgeschiedenis

Zanger Prince is overleden. Eigenlijk deed hij in de jaren tachtig wat David Bowie een decennium eerder had gedaan: ieder jaar een ander imago, ieder jaar een iets andere sound. Maar bovenal was hij een van de allergrootste performers uit de popgeschiedenis.

Paradiso

Pas in maart 1995 gebeurde het wél. In Paradiso, waar Prince twee uitstekende verrassingsoptredens gaf. Maar het concept was veranderd. De shows werden weliswaar krap 24 uur van tevoren aangekondigd, maar er moest flink voor worden betaald. Vijftig gulden: een bedrag dat bij latere 'aftershows' in het Utrechtse Tivoli (1998) en het Rotterdamse Nighttown (2002) verder zou oplopen.

Honderd euro (cash in het handje) mocht er in juli 2011 worden neergeteld voor Prince-shows in De Melkweg. Twee haastig ingelaste concerten, waar Prince steeds meer patent op nam. Die stonden los van 'grote' concerten, maar leverden hem elke keer wel een flinke zak contant geld op.

Prachtig om 'His Royal Badness' van dichtbij te zien in een kleine clubsetting, natuurlijk. Maar muzikaal niet altijd even verheffend. In Nighttown zat hij stuurs met zonnebril achter zijn piano, en klonken de jams wezenloos. Steeds meer kreeg je het gevoel dat die nachtelijke exercities of 'Hit 'n' Run'-concerten meer waren ingegeven door financiële dan artistieke motieven.

Maar wanneer hij er zin in had, zoals die avond voor Kerstmis 1998 in het Utrechtse Tivoli, dan speelde hij de sterren van de hemel. Prince die met Lenny Kravitz (die blijkbaar ook in het land was) Superstition speelde, of zijn eigen The Question Of U. Op slechts een paar meter afstand. Momenten om nooit meer te vergeten, en ze keren nooit meer terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden