Superdividend Apple, een veeg teken?

Wie van 1 tot 1.000.000.000 (1 miljard) wil tellen, heeft daar een werkzaam mensenleven voor nodig. Wie tot 100 miljard zou willen tellen, moet daar een bedrijf met minimaal 100 werknemers voor oprichten en zorgen dat niet te veel tijd verloren gaat met ondernemingsraadvergaderingen.


Apple heeft die hoeveelheid dollars te veel in kas, vindt het bedrijf. Besloten is, na lang aandringen, een wit voetje te halen bij de aandeelhouders en het aan hen te geven.


Voor de som van 100 miljard dollar zou Apple ook GM, Chrysler en Ford kunnen opkopen waarna er nog genoeg over zou zijn om zelf benzinepompen te gaan exploiteren in de Verenigde Staten. Ooit is er sprake van geweest dat Apple zou azen op VW, maar het bedrijf heeft op dit moment absoluut geen zin in een autofabriek en durft zelfs geen lastige luis in de pels op de markt voor smartphones of tabletcomputers in eigen huis te halen.


Als Apple in handen was van een tycoon zou die volgens de beste Amerikaanse tradities het geld aan goede doelen kunnen schenken. Warren Buffett en Bill Gates hebben in navolging van grote Amerikaanse pioniers als Andrew Carnegie (staal) en David Rockefeller (olie) tientallen miljarden in liefdadigheid gestoken. Maar Apple is van aandeelhouders 'van buiten'.


Apple zou de 100 miljard ook kunnen gebruiken om te investeren in de ontwikkeling van nieuwe i-speeltjes. Maar op dit moment ontbreekt de creativiteit om een product te bedenken dat even succesvol kan zijn als de iPhone en de iPad. En voor wat er nu wordt bedacht is evengoed wel geld.


In totaal heeft Apple 145 miljard dollar op de bank staan, tegen een rentevergoeding van misschien maar 1 of 1,5 procent. Vroeger zou het als appeltje voor de dorst gekoesterd zijn voor slechte tijden, toen voor beursfondsen nog het adagium gold 'Cash is King', zodat in mindere jaren niet onmiddellijk een reorganisatie hoefde te worden doorgevoerd.


Maar in deze tijd van activistische aandeelhouders, zoals hedgefondsen, is veel kasgeld hebben dynamiet onder een onderneming. Het kan een overval uitlokken. Bedrijven willen niet op een spaarbank lijken.


Daarom gaat er 100 miljard naar de aandeelhouders. Deels zal dat geschieden door uitkering van een superdividend - een aardige geste, maar belastbaar - en deels via de inkoop van eigen aandelen waardoor belastingvrije koerswinst wordt gerealiseerd.


Ogenschijnlijk is te begrijpen dat de koers van Apple zich na de aankondiging van het douceurtje enigszins herstelde van alle dalingen van de afgelopen tijd. Maar het is ook een veeg teken - tenminste, voor aandeelhouders die verder in de toekomst kijken. Het duidt op gebrek aan ondernemingszin. Bedrijven die niet weten wat ze moeten doen met het door aandeelhouders ter beschikking gestelde geld, zullen uiteindelijk een stille dood sterven.


Als geen ander kent Apple de hoge pieken en diepe dalen van het ondernemersschap.


REAGEREN?


p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden