Suggestie van seks zonder liefde

Normaal drink je er in de pauze een kopje koffie. Nu dient de grandeur van de grote foyer van de Stadsschouwburg in Amsterdam als entourage voor de dansvoorstelling Vive l'Amour....

Het is even wennen om de met spiegels en kroonluchters opgesierde foyer te beschouwen als een bijna leeg appartement waar drie zwijgzame lovers elkaar anoniem ontmoeten. In de vluchtige contacten wordt een verhaal gesuggereerd over seks zonder liefde, maar niet expliciet gemaakt.

Derrick Brown arriveert eerst en haalt in slow motion gekweld een mes uit zijn achterzak dat hij in zijn pols priemt. Wanneer hij in gedachten verzonken weer vertrekt, voeren Anne Affourtit en Dries van der Post een onstuimige wip uit. Zo semi-realistisch dat Van der Post al snel in zijn blote kont staat en Affourtit stript tot op haar (kuise) ondergoed. Later verkiest Van der Post het gezelschap van Brown, al worden de scènes vanaf dan minder expliciet. Eenzaamheid en (homo)erotiek blijven echter wel sfeerbepalend.

Vive l'Amour schakelt zo voortdurend tussen suggestie, verbeelding en realiteit. De poging van regisseuse Margrith Vrenegoor om de gelijknamige film van Tsai Ming-Liang te vertalen in dans slaat echter stuk op het gebrek aan suspense. De driehoeksverhouding is niet subversief genoeg om te prikkelen. De anonimiteit van de personages roept nauwelijks nieuwgierigheid op en de dans mist een broeierige ondertoon. Bovendien lukt het de ervaren dansers - allen dertigers - niet de toeschouwer een ongemakkelijk gevoel te bezorgen. Hoewel sensueel en expressief schiet hun acterende dansen te kort.

Wat overblijft is een uur vol cruisende contacten, dat vooral door de muziek van de jonge componiste Mariecke van der Linden wordt gedragen. Ze begint met het filmische titelnummer Vive l'Amour om via aria's en onheilspellende klanken op een hoorspel uit te komen: dat wat we niet zien - een bezoek aan het toilet, het bestormen van de trappen - versterkt zij met geluid. Eigenlijk zouden we van zo'n intieme driehoeksverhouding veel meer niet moeten zien. Het ontbreekt in Vive l'Amour aan voyeurisme.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden