Sue Grafton overdrijft

Kinsey Millhone houdt niet van koken, geeft niks om mooie kleding en zorgt even goed voor zichzelf als de doorsnee eerstejaars student....

Ook nu belooft de detective weer vitaminepillen te nemen, kijkt ze vol verbijstering toe hoe een call-girl haar make-up verwijdert ('Ik heb mondhygiënisten meegemaakt die minder zorgvuldig waren in het klaarleggen van hun instrumenten') en haalt ze voor een chic feest weer eens haar zwarte-jurk-die nooit-kreukt uit de tas. Grafton maakt van Millhone op deze manier een cliché-karakter.

K staat voor Killer is een aardige thriller, en daar is alles mee gezegd. Millhone moet voor een moeder op zoek naar de moordenaar van haar mooie lievelingsdochter. Stelt moeder de dochter aanvankelijk nog voor als een onbedorven twintiger, gaandeweg komt Millhone erachter dat het meisje haar geld verdiende als dure hoer. Bovendien had ze zichzelf 'beloofd' aan een puissant rijke man, maar is ze nimmer komen opdagen voor de bruiloft.

De ontknoping is redelijk spannend, het boek is adequaat geschreven, met ouderwets sterke dialogen. Toch kabbelt de serie een beetje door: onderhoudend, maar niet echt bevlogen. Grafton heeft nog een lange weg te gaan tot de Z. SK

Sue Grafton: K staat voor Killer.

De Boekerij; ¿ 29,90.

ISBN 90 225 2006 4.

* In vertaling verschenen: Het Gebouw (Gridiron), de even fascinerende als ijzingwekkende computer-thriller van Philip Kerr (Meulenhoff; ¿ 44,90); en Simisola, waarin Ruth Rendells held inspecteur Wexford zijn onverwachte come-back maakt (Het Spectrum; ¿ 42,50).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden